Tour of Britain 11 > 18-09-2011      "Rit 8"
De Ierse renner Ronan McLaughlin wint de prijs van aanvallenste renner in en rond London...
Lees meer...

Tour of Britain 11 > 18-09-2011      "Rit 7"
Het An Post-Sean Kelly team heeft zijn grootste overwinning beet, met Gediminas Bagdonas zie voor filmpjes op onze facebook pagina http://www.facebook.com/anpost.seankellyteam ...
Lees meer...

Andy Fenn rijdt volgend jaar een Belgisch Pro-tour Team

Sam Bennett gaf in de spurt het hele pak het nakijken

Sterke zege van Niko Eeckhout

Ritwinst en eerste in klassement
Gediminas Bagdonas heeft de tweede rit gewonnen voor ploegmaat Niko Eeckhout, knap stukje ploegwerk. Proficiat mannen !!!

Goede prestatie van het hele team. Proficiat!!!

Andy Vanhoudt

Zondag 30 januari staat de eerste koers van 2011 op het programma nl. de Grand Prix d'Ouverture La Marseillaise. Dit is meteen een uitgelezen kans om zich te bewijzen hoe goed men als renner de winter heeft doorstaan. Daarop volgt dan de meerdaagse Ster Van Bessèges waar kopman Niko Eeckhout in 2010 een etappe won, maar dit jaar zal Niko de iets warmere oorden opzoeken om zijn conditie bij te schaven zodus zal zijn eerste koers in de Tour of Qatar plaats vinden met de daarop volgende Tour of Oman. We wensen al onze renners veel succes met de start van het nieuwe wielerseizoen !!!

Het management, ploegleiding sponsors en renners wensen alle supporters en wielerliefhebbers een Gelukkig en gezond 2011 toe met goede sportieve prestaties. En er word al volop uitgekeken naar het nakende seizoen.

Eerste ronde van 2011 is een feit

De eerste grote wedstrijd van 2011 voor het An Post Seán Kelly team is de Ronde van Qatar en de Ronde van Oman in Februari. Team Manager Kurt Bogaerts heeft deze week bevestiging gekregen dat het team uitgenodigd word om deel te nemen aan de Ronde van Qatar die plaats vindt van 6e tot en met 11 februari, daarop volgt dan de Ronde van Oman die verreden word van de 15e t.e.m. de 20e Februari.

9 nieuwe aanwinsten voor seizoen 2011

An Post is blij de negen nieuwe aanwinsten aan te kondigen voor het komende seizoen 2011 ... Philip Lavery had al ondertekend nadat hij indruk maakte als stagiair. Naast Sam Bennett, een jonge Britse renner Andrew Fenn (winnaar van Parijs-Roubaix als Junior) en twee Litouwers; Gediminas Bagdonas en Darijus Dzervus alsmede 4 Belgen Kenny Terweduwe, Kess Heytens, Kevin Claeys en Dries Hollanders hebben allemaal getekend !

Matt Brammeier verhuist naar HTC Columbia
Zijn Ierse titel en zijn knappe prestatie op het WK in Geelong leggen Matt Brammeier geen windeieren. Matt had al eerder een voorstel van Team Sky, maar uiteindelijk verhuist hij naar HTC-Columbia. Matt wordt bijgevolg ploegmaat van Mark Cavendish en Tyler Farrar. «Het is natuurlijk jammer dat Matt weggaat. Het zou voor onze ploeg heel leuk geweest zijn moest hij in zijn Ierse kampioenentrui nog een jaarje bij ons hebben gereden. Anderzijds zijn we fier en blij dat we opnieuw een talentrijk renner afleveren aan een groot team. Vorig jaar kreeg Steven Van Vooren een plaatsje bij Vlaanderen Mercator, nu is Matt de gelukkige, maar hij verdient de overgang en we steunen hem daar volledig in. Uiteindelijk is doorstromen immers één van de bedoelingen van het An Post-Sean Kelly Team. Als je naar een ploeg als HTC-Columbia kan, mag je dat bovendien niet weigeren», vertolkt ploegleider-manager Kurt Bogaerts zijn tevredenheid.
 
Sean Kelly en Kurt Bogaerts in Londen
Sean Kelly en Kurt Bogaerts vertoeven op dit moment op de bikebeurs in London. Daar leggen ze contacten en voeren ze besprekingen naar het An Post-Sean Kelly Team van 2011 toe. «We zien hier heel veel firma's uit de fietsbranche. Contacten leggen is erg waardevol wat onze toekomst betreft. Ook wij willen graag hogerop», aldus Kurt.

Hij haalde niet de finish van het WK, maar hij reed wel een schitterende koers, Matt Brammeier. Onze Ierse kampioen gaf de aanzet voor de eerste vlucht van de dag. Dat bracht een vijftal op kop dat met een voorsprong van 23 minuten aan de elf plaatselijke ronden in Geelong begon. Tussendoor toonde Matt zich de grote motor van de ontsnapping. "Ik had die verre trip naar Australië niet gemaakt om anoniem mee te draaien. Ik had echt de bedoeling van me te tonen", vertelde Matt na zijn opgave. Je merkte de vermoeidheid die in zijn lijf en leden zat, maar de tevredenheid klonk door. "In het peloton lieten ze ons begaan. Vermits er vooraan heel goed werd samengewerkt kregen we heel snel een voorsprong bij mekaar van meer dan twintig minuten. Op zo'n momenten weet je evenwel dat zoiets niet blijft duren, maar we gingen toch tot het uiterste. Het zou ongelooflijk geweest zijn moesten we bij het oprijden van het plaatselijke parcours een ronde voorsprong hebben kunnen nemen, wat net niet lukte. Het zou iets unieks zijn geweest. Maar niet getreurd, ik ben erg tevreden over mijn wedstrijd. Bergop had ik het een paar keer moeilijk. Ik kon het omzeilen door zo profijtig mogelijk omhoog te fietsen en mijn hartslag onder controle te houden. Tot ik samen met de Venezolaan in de kopgroep moest lossen. Jammer, maar het zij zo", glunderde Matt die vier uur lang zijn knappe koersstijl en kranige pedaaltred liet bewonderen.

Pieter Ghyllebert treurt om gemis van Franco Belge
«Ronde van Groot-Brittannië zorgde voor goede benen»
Jammer dat het An Post-Sean Kelly Team uiteindelijk geen startgelegenheid kreeg in de Franco Belge. Vooral Pieter Ghyllebert -heel sterk in de laatste ritten van de Ronde van Groot-Brittannië en knap 8ste in de kermiskoers in Berlare- heeft er veel spijt van. «In de eerste ritten in Groot-Brittannië had ik het moeilijk. Ik reed er lek op een slecht moment, ik werd er ook eens opgehouden door een val. Maar hoe langer de ronde duurde, hoe meer ik me thuis voelde. Vandaar bijvoorbeeld een prima slotrit in Londen,» aldus Pieter die zijn zinnen had gezet op de Franco Belge. «Jammer dat de organisatie dat uiteindelijk anders zag en de ploeg geen ticket gaf. Met de Ronde van Groot-Brittannië in de benen zou dat anders ongetwijfeld voor in het oogspringende prestaties hebben gezorgd, maar zo'n dingen heb je niet in de hand. Gevolg is dat we nu de rest van het seizoen tot en met Putte-Kappellen volmaken met kermiskoersen te rijden. Ik durf hopen dat mijn behoorlijke seizoen ervoor zorgt dat ik ook volgend jaar nog prof ben. Ik heb duidelijk gevoeld dat ik de voorbije maanden terug de renner werd die ik voor mijn jarenlange problemen met de gezondheid was», aldus Pieter die destijds als jonge neo-prof bij Vlaanderen een rit won in de Tour Down Under.
Uitslagen
Berlare: 1. Rob Goris; 8. Pieter Ghyllebert; 16. Maxime Debusschere; 26. Gil Suray; 57. Ronan McLaughlin; 82. Stephen Halpin.
Ronde van Groot-Brittanië: zesde rit: 1. André Greipel; 21. Philip Lavery; 28. Mark McNally; 32. Pieter Ghyllebert; 46. Matt Brammeier 10"; 70. Mark Cassidy 56"; 78. Ronan McLaughlin 2'25"; zevende rit: 1. Borut Bozic; 12. Mark McNally op 6"; 17. Pieter Ghyllebert; 53. Philip Lavery 43"; 62. Matt Brammeier; 70. Ronan McLaughlin 1'22"; 73. Mark Cassidy 1'49"; achtste rit: 1. André Greipel; 11. Pieter Ghyllebert; 17. Mark McNally; 36. Philip Lavery; 74. Matt Brammeier 1'28"; 75. Ronan McLaughlin; opgegeven: Mark Cassidy; eindstand: 1. Michael Albasini; 24. Philip Lavery 15'22"; 39. Mark McNally; 51. Pieter Ghyllebert 42'18"; 52. Matt Brammeier 42'19"; 61. Ronan McLaughlin 47'42".

<<< Zie foto's >>>

Pieter Ghyllebert knapt zesde in vijfde rit
Tot op heden zat het Pieter Ghyllebert niet echt mee in de Ronde van Groot-Brittannië. Een ongelukkige val net voor hem en een lekke band in de finale verprutsten al vroeg zijn klassement. Dat heeft hij vandaag woensdag rechtgezet met een knappe zesde plaats achter ritwinnaar Marco Frapporti die Bradley Wiggins voor bleef. "Ik was inderdaad geprikkeld door behoorlijk wat pech de voorbije dagen zodat ik er dringend wat aan wilde doen. De etappe over 176 km naar Glastonbury leende er zich perfect toe", aldus Ghyllebert die demarreerde op de eerste col van de dag.
"Wat een hele reeks renners deed aansluiten. Jammergenoeg zaten er een drietal bij die gevaarlijk waren voor het klassement zodat het peloton jacht ging maken. Ik ben dan opnieuw gegaan met nog zeven anderen waaronder Wiggins, Daniël Martin en Heinrich Haussler. Ik fietste tussen de echte toppers in het peloton", aldus Pieter die zijn ijverigheid van het vroege uur bekocht in de finale toen hij een paar keer meesprong met demarrages, maar uiteindelijk de allerlaatste vlucht miste. Uiteindelijk werd hij heel mooi zesde op 50 seconden van ritwinnaar Frapporti.
Uitslag: Marco Frapporti; 6. Pieter Ghyllebert op 50"; 14. Matt Brammeier 8'18"; 23. Philip Lavery 9'16"; 33. Ronan McLaughlin; 53. Mark McNally; 71. Mark Cassidy; tussenstand: Michael Albasini; 25. Philip Lavery op 14'50"; 42. Mark McNally 37'48"; 50. Matt Brammeier 40'07"; 59. Pieter Ghyllebert op 42'18"; 63. Ronan McLaughlin 42'38"; 84. Mark Cassidy op 1:01'07".
 
Philip Lavery houdt van aanvallen
Philip Lavery is nog maar stagiair bij An Post-Sean Kelly, maar hij weet nu al dat er ook volgend jaar een plaatsje is voor hem in het team. "Omdat hij heel agressief en heel aanvallend koerst. Precies zoals wij het in feite graag hebben. We willen immers vooral renners die de handen uit de mouwen steken en erin vliegen, waar hij het prototype van is. Philip doet die dingen prima. Het is niet voor niets dat hij in Vlaanderen al drie kermiskoersen won. Hij klopte zelfs al Cocquyt in de spurt. Dat wil wat zeggen. Hij is behoorlijk al-round", typeert manager-ploegleider Kurt Bogaerts zijn jonge Ier. Lavery is met zijn 25ste plaats in het klassement de best geklasseerde renner van An Post-Sean Kelly in de Ronde van Groot-Brittannië.
 
Positief nieuws voor Niko Eeckhout
Niko Eeckhout is opnieuw een rugspecialist gepasseerd en die gaf hem hoop dat zijn carrière zeker nog niet voorbij is. "Als ik nu tenminste volledige rust respecteer, want dat is absoluut nodig. Ik loop bijgevolg van de zetel naar de zetel. Voorlopig mag ik nog steeds niet fietsen. Ze hebben me zes weken op non-actief gezet wat ik navolg, want ik wil dit keer geen fouten maken. Dat zou immers mijn herstel afremmen wat ik niet wil. Ik beken wel dat het niet simpel is voor iemand als ik om de hele dag te niksen, maar ik probeer het. Op die manier hoop ik op niet te lange termijn opnieuw aan de beterhand ben", hoopt Niko.

Philip Lavery doet het prima
Stagiair Philip Lavery is echt wel de openbaring van het An Post-Sean Kelly Team in de Ronde van Groot-Brittannië. Zo finishte hij mooi 27ste in de zware koninginnenrit naar kustplaatsje Teighmouth. Het peloton moest onderweg drie cols van eerste categorie over en die jasten het peloton aardig uit mekaar. Op Philip Lavery na die op een minuut van ritwinnaar Wout Poels eindigde, finishte de rest van de ploeg in de buik van het grote peloton dat 26'19" na de ritwinnaar over de streep bolde. Normaal was dat buiten tijd, maar de hele groep werd opnieuw opgevist.
Uitslag vierde rit: 1. Wout Poels; 27. Philip Lavery 1'02"; 41 Ronan McLaughlin 26'19"; 43. Matt Brammeier; 48. Pieter Ghyllebert; 62. Mark McNally; 78. Mark Cassidy, tussenstand: 1. Michael Albasini; 25. Philip Lavery 14'50"; 44. Mark McNally 37'48"; 52. Matt Brammeier 40'07"; 65. Ronan McLaughlin 42'38"; 82. Pieter Ghyllebert 50'47"; 88. Mark Cassidy 1:01'07".
 
Mark McNally knap vijfde in derde rit
De derde rit in de Ronde van Groot-Brittannië werd gewonnen door Michael Albasini die op het einde wegreed uit een kopgroep van negen renners die al bij kilometer 40 het ruime sop koos. Daaronder één renner van An Post-Sean Kelly: Mark McNally. Mark haakte attent zijn wagonnetje aan bij o.a. Albasini. Vermits niemand van de echte toppers deel uitmaakte van deze kopgroep kreeg ze een vrijgeleide wat de voorsprong snel deed stijgen tot vier minuten. McNally fietste attent mee voorin. Zowel op de Black Mountain als op Constitution Hill fietste hij als zesde over de top, in één tussensprint werd hij tweede om uiteindelijk mooi vijfde te worden in de rituitslag. De kopgroep bolde uiteindelijk helemaal verbrokkeld over de eindstreep.
Uitslag derde rit: 1. Michael Albasini; 5. Mark McNally op 28"; 38. Matt Brammeier 2'45"; 43. Philip Lavery 2'54"; 66. Ronan McLaughlin 5'25"; 87. Pieter Ghyllebert 13'00"; 97. Mark Cassidy 23'30"

Matt Brammeier in laatste schifting van 30
Niet An Post-Sean Kelly domineerde de 50ste Druivenkoers, wél Vancansoleil dat met latere winnaar Leukemans en Marcato twee renners in de finale kopgroep van drie had. Preben Van Hecke werd een mooie derde.
Naar de renners van An Post-Sean Kelly is het ver zoeken in de uitslag. Matt Brammeier, de Ierse kampioen, finishte 30ste. «Voor een deel hadden we pech. Gil Suray die het einde haalde, reed lek op een slecht moment en Ronan McLaughlin geraakte betrokken in een val, maar dat legt niet alles uit. We zaten nooit echt in koers behalve één keer toen Pieter Ghyllebert deel uitmaakte van een kopgroep van 12 met ook Scheirlinckx, Amorison, Veuchelen en Vanlandschoot maar ze werden weer gegrepen. Dan verdwenen we van het toneel. Niko Eeckhout was beter dan in Zottegem, hij stapte rond km 150 uit koers. Ook Bjorn Brems gaf op dat moment op, maar hij deed het bij zijn eerste optreden op de weg niet eens zo slecht.»
Uiteindelijk was Matt Brammeier de enige renner van de ploeg die de laatste schifting overleefde. «Toen zich uiteindelijk dertig renners afscheidden was Matt de enige die zijn wagonnetje kon aanhaken, maar om uiteindelijk nog mee te spurten voor een ereplaats ontbrak de benzine», berust Kurt. Hij hoopt dat het in de volgende opdracht, de Schaal Sels, beter gaat.
 
Paidi O'Brien mag weer koersen
Het gaat beter met de knie van Paidi O'Brien. De kleine, sympathieke Ier van het team, keert de komende dagen eindelijk terug naar België om zijn profbestaan te hervatten. Hij wil een reeks kermiskoersen afwerken. «Ondertussen doet Paidi al trainingen van vier uur en slaagt hij erin van de nodige intensiteit in te voeren. Daarmee kwam er genoeg spanning op de spieren om nu te willen koersen. We zijn curieus hoe het loopt. Het zou schitterend zijn moest de lijdensweg eindelijk achter de rug zijn», meldt Kurt Bogaerts.

GP Stad Zottegem spurtzege voor Stefan Van Dijck
Onze ploeg stond vandaag met 10 renners aan de start van de GP Zottegem, die verreden werd over een totale afstand van 192 km. De renners begonnen met één grote omloop van 43 km, om daarna af te sluiten met 5 ronden van 29,7 km. Hierin moesten telkens de hellingen van Grotenberge en De Vlamme verteerd worden.
De race ging in kletsnatte weersomstandigheden van start, waarna 9 renners aan de haal gingen. Niemand van onze ploeg was vertegenwoordigd, maar alles kwam terug tesamen. 
Hierna verscheen een kopgroep van 9 man, met als vertegenwoordiger van het An Post Sean Kelly Team, Pieter Ghyllebert. In de laatste 3 kilometers probeerde Pieter nog een ultieme poging maar uiteindelijk kon niemand een massaspurt ontlopen. Dit bleek een kolfje naar de hand van de Nederlander Stefan Van Dijck (Willems Verandas). Op een kleine 200m van de meet was er een valpartij met voornaamste slachtoffer van de ploeg Kenny Lisabeth (gehavend aan de rug). Daardoor moest ook Pieter Ghyllebert voluit in de remmen en zo zagen beiden een mooie ereplaats aan hun neus voorbij gaan.

Foto's Zottegem

Kenny Lisabeth tweede in Oost-Vlaams kampioenschap
Kenny Lisabeth is in Buggenhout tweede geworden in het Oost-Vlaams kampioenschap. De wedstrijd op zich werd gewonnen door Aidis Kruopis. Kenny maakte deel uit van de ruime kopgroep van 24 renners die spurtte voor de zege. Jammer genoeg was Steven Van Vooren, vorig jaar nog bij An Post-Sean Kelly en bijgevolg ex-ploegmaat van Lisabeth, nog een tikkeltje sneller bij de meet, hij werd derde, waarmee hij de titel afsnoepte van Kenny.
Mooie prestatie ook van Philip Lavery, de jonge Ier die debuteerde als stagair bij de ploeg. Hij miste weliswaar de kopgroep van 24, hij nestelde zich wel in de eerste achtervolgende groep van vijf en won de spurt voor de 25ste plaats.
De uitslag: 1. Aidis Kruopis; 3. Steven Van Vooren; 5. Kenny Lisabeth; 25. Philip Lavery op 1'17"; 72. Gil Suray; 90. Pieter Ghyllebert op 6'15"; 91. Niko Eeckhout.

 
Problemen voorbij voor Gil Suray
Een tijdje geleden werd hij al tiende in Itegem, ook in Buggenhout haalde Gil Suray met een 72ste plaats probleemloos de finish en dat doet het Waalse talent uit de ploeg enthousiast vooruitblikken naar wat dit seizoen nog komt. "De problemen met mijn bloedwaarden zijn eindelijk van de baan. Ik vond iemand die me kon helpen. Die man loste de zaken op. Ik voel me elke dag beter en sterke worden", glundert Gil die nu hoopt van in de ploegselecties voor de komende wedstrijden te geraken. "Ik zou er verschrikkelijk graag bij zijn in de Druivenkoers bijvoorbeeld. Het louter trainen is nu immers voorbij. De hele maand juli was koersen louter doorgedreven trainen, meer niet. Vanaf nu mag ik voluit meekoersen ook. Ik heb er ondertussen vijf wedstrijden opzitten. Ik ga mezelf niet meer ontzien. Mijn lichaam kan er opnieuw tegen. Mijn conditie is in die mate verbeterd dat ik voortaan wel à bloc mag gaan, wat ik zeker ga doen. Ze zijn nog niet klaar met mij", belooft Gil.

Mark Cassidy beste klimmer in Suir Valley
Regen, mist, een sterke wind vanachter die in het eerste wedstrijduur voor een gemiddelde van 50 km/u zorgde en een heel sterke Mark Cassidy kenmerkten de eerste rit van de driedaagse Ronde van Suir Valley. Van bij de start zat het er bovenarms op. Het regende aanvallen, maar ook valpartijen die het peloton in verschillende delen deden uiteenvallen. De vier renners van An Post-Sean Kelly nestelden zich zonder kleerscheuren in het eerste deel.
Dan kwam de hellingen eraan en dat inspireerde Mark Cassidy. Die koerste vol dynamiek, hij wilde zich tonen. Gevolg was dat hij zowel op Church Hill als op de Templeouroun en de Kilmaganny als eerste bovenkwam. Ondertussen had zich een kopgroep van vijf gevormd met ook Cassidy, maar die liet zich in de eindspurt met vijf ringeloren door Martin Irvine. Cassidy werd vierde op 3 seconden. Toen hij zijn trui van beste klimmer aantrok, kon dat de ontgoocheling om de gemiste ritzege niet helemaal verdringen.
Uitslag eerste rit Clonmel-Clonmel: 1. Martin Irvine; 4. Mark Cassidy op 3"; 9. Connor McConvey 36"; 13. Mark McNally; 17. Ronan McLaughlin; stand: 1. Martin Irvine; 4. Mark Cassidy op 18"; 11. Connor McConvey 52"; 13. Mark McNally; 17. Ronan McLaughlin.

Dit weekend Driedaagse van Suir Valley
Ploegleider Kurt Bogaerts trekt dit weekend met Mark Cassidy, Connor McConvey, David O'Loughlin en Mark McNally naar de Driedaagse van Suir Valley in Ierland. "Met ambitie. We zouden graag heel hoog eindigen, want daar zouden we Sean Kelly erg mee plezieren. Deze rittenkoers gaat immers door in de streek rond de rivier de Suir die o.a. zijn naam geeft aan Carrick-on-Suir waar Sean woont. Ik reis zelf ook mee omdat ik de wedstrijd graag een extra duwtje in de rug geef. De organisatoren denken er immers aan van volgend jaar 2.2 te worden zodat elke steun welkom is", aldus Kurt. "Winnen ginds zal evenwel niet simpel zijn vermits de wegen constant bergop bergaf lopen. Het wordt heel attent koersen", verwittigt Kurt.
 
Team Sky wil Matt Brammeier
Kersvers Iers kampioen Matt Brammeier staat op het verlanglijstje van Team Sky. De ploeg van sportief manager Shane Sutton deed Matt een voorstel, maar die wacht voorlopig af. "Wij willen Matt ook graag houden. Als Iers kampioen is hij publicitair en sportief natuurlijk heel aantrekkelijk voor ons team. Ann Post, onze Ierse hoofdsponsor, heeft ons daarom de nodige centen beloofd zodat we hem financieel minstens hetzelfde bod kunenn doen als hij nu van Team Sky op zak heeft. Hopelijk kunnen we Matt daarmee overtuigen van bij ons te blijven", hoopt Kurt.
 
Kwetsuur van Paidi O'Brien sleept aan
Paidi O'Brien blijft sukkelen met de knie. Ondertussen is het duidelijk dat de operatie die de sympathieke Ier een tijd geleden onderging geen oplossing bracht voor het probleem waarmee hij sinds een val vroeg in het seizoen kampt. "Op dit moment is Paidi op training aan trips van vier uur toe, maar pijnloos gebeurt het niet. Daarmee blijft het allemaal aanslepen, wat niet ideaal is voor het moreel. Paidi begint stilaan de moed te verliezen. Ook de intense begeleiding van topkinesist Lieven Maesschalck behaalt niet het gehoopte resultaat. Ook voor Lieven is het gissen naar wat er precies misgaat. De tweede operatie zorgde duidelijk voor complicaties die niet waren voorzien", bevestigt de ploegleiding.
 
Ploeg gaat verjongen
Manager-ploegleider Kurt Bogaerts heeft voor zichzelf uitgemaakt dat de ploeg volgend seizoen niet pro-continentaal wordt. "Financieel krijgen we wellicht meer armslag, maar als ploeg hogerop gaan is op dit moment geen optie. Eerst en vooral omdat er niet genoeg valabele Ierse renners zijn om dat statuut te verrechtvaardigen. We moeten de eventuele nieuwe sponsors immers waar bieden voor de centen die ze extra zouden investeren, wat op dit moment niet mogelijk is", meldt Kurt die aankondigt dat het team naar 2011 toe wil verjongen.

Pascal Hossay derde op BK mountainbike
Pascal Hossay, één van de drie mountainbikers bij An Post-Sean Kelly, werd knap derde op het BK in Malmédy. Pascal zat van bij de start goed mee voorin. Na een vroege val en derailleurproblemen daardoor van favoriet Sven Nys nam de latere winnaar Kevin Van Hoovels van meet-af-aan gans het pak op sleeptouw. Hij werd gevolgd door Tim Wijnants, Joris Massaer, Nicolas Vermeulen en Pascal. Jim Tielens, veldrijder Rob Peeters, Patrick Gaudy, Jorgen Flion en Bart Wellens maakten na de startronde de top-10 vol. Bjorn Brems (4de), ook lid van An Post-Sean Kelly, startte slecht, maar eindigde sterk en miste op een haar na het podium. Pascal Hossay stapte er wel op en die was meer dan in zijn nopjes. Het zet duidelijk de volgende stap en sluit nu aan bij de Belgische top.

Niko Eeckhout zesde in Temse
Het weekje relatieve rust en zijn trip naar de Marmotte in de Alpen waar hij vier cols omhoog fietste, deden Niko Eeckhout niet direct aan conditie inboeten. In de kermiskoers van Temse finishte hij alvast knap zesde. Niko won er de spurt van elf achtervolgers op een kopgroep van vijf waarvan Wouter Weylandt de spurt won voor Pieter Jacobs. Bjorn Leukemans was vijfde. Dan was het aan Niko. Zijn rug lijkt in die mate hersteld dat hij opnieuw volle kracht kan zetten als er dient gesprint. Dat belooft voor de tweede helft van dit seizoen. Stijn Minne werd in Temse 21ste op zeven minuten van de winnaar.

Matt Brammeier derde in G.P. Stad Geel
«De beste man in koers»
Matt Brammeier, de kersverse kampioen van Ierland, is knap derde geworden in de G.P. van de Stad Geel. «Maar er had meer ingezeten, want Matt was veruit de sterkste vooraan. Daar was iedereen het erover eens. Misschien wel te sterk», becommentarieert manager-ploegleider Kurt Bogaerts de podiumplaats van zijn renner. «Probleem met de koers in Geel is dat iedereen verwacht dat het er op een massaspurt eindigt, maar niet dit keer. Matt zorgde ervoor dat de koplopers toch uit de greep van het aanstormende peloton bleven. Vooral hij maakte het tempo, maar daar betaalde hij de rekening voor. Toen de spurt zich aandiende, zette hij die van te ver in. De wind blies zo fel op kop dat Dupont en Meersmans hem nog remonteerden. Jammer, want het zou een oververdiende zege zijn geweest. Matt is in de vorm van zijn leven. Met Iers kampioen te worden kon hij zich lanceren. Hij weet echter dat de titel niet volstaat en probeert er nu andere prestaties aan toe te voegen. Daarmee maakt hij de naam en faam die hij destijds in het spoor van Cavendish en Thomas vergaarde waar.»
Uitslag: 1. Timothy Dupont; 3. Matt Brammeier; 34. Mark McNally; 40. Maxim Debusschere; 41. Stijn Minne; 98. Mark Cassidy.
 
Vier eendagswedstrijden op veertien dagen
De An Post-Sean Kellyploeg neemt de komende veertien dagen deel aan vier eendagskoersen. Dinsdag en woensdag wordt gestart in de kermiskoersen van Vilvoorde- Houtem en Temse. De 21ste rijdt de ploeg de G.P. José Dubois in Isières. De 25ste is het team present in de G.P. Villafranca in Spanje.

Matt Brammeier Iers kampioen
«Klopt Roche in de spurt»
Manager-ploegleider Kurt Bogaerts maakte de trip naar het Iers kampioenschap in Sligo niet zomaar. Hij zag uiteindelijk zijn kopman van dienst Matt Brammeier verrassend de Ierse titel pakken voor Nicolas Roche en dat zorgde voor een feest. Van een superprestatie gesproken trouwens. Aanvankelijk maakte ook David O'Loughlin deel uit van de kopgroep, maar hij moest afhaken. Uiteindelijk eindigde het op een spurt met twee die Matt knap naar zijn hand zette. Markant in verband met Brammeier is dat die twee jaar en half geleden een zwaar ongeluk had. Hij werd toen aangereden door een betonmixer en brak beide benen, maar hij is helemaal terug van weggeweest. En hoe!
 
Niko Eeckhout mee in lange vlucht
«Ik voel me steeds beter»
Niemand van de An Post-Sean Kelly-renners haalde de eindmeet van het BK. Pieter Ghyllebert raakte betrokken in een val, Kenny Lisabeth had last van zijn elleboog, terwijl Niko Eeckhout moegestreden inbond na een marathonvlucht van 190 km. Die toonde zich echter weer van zijn beste kant. «Als ik me goed voel, schuif ik mee in een vroege vlucht», zei Niko Eeckhout voor de start van het BK en zo geschiedde. Toen zich zes renners met o.a. Cretskens, Mertens en Van De Walle afscheidden, haakte Niko zijn wagonnetje ook aan. Hij was trouwens één van de stuwende krachten in de kopgroep. Niko met de koerstrui open, de blik steeds vooruit en constant de grote versnellingen trappend. Uiteindelijk was hij samen met Jurgen Van De Walle de laatste overblijver. «Vooraf nam ik me voor van de wedstrijd in elk geval uit te rijden. Al wat meer is, zou een succes zijn, vond ik. Ik ben bijgevolg meer dan tevreden met heel lang mee de koers te hebben beheerst, hoewel we weinig ruimte kregen. Vooral de renners van Omega Pharma-Lotto hielden de koers onder controle zodat we nooit ver uitliepen. Heel lang hadden we een voorsprong die schommelde tussen de twee en drie minuten», aldus Eeckhout die zich steeds minder zorgen maakt over zijn rug. «Sinds kort kan ik mijn rug terug laten kraken, wat ervoor heeft gezorgd dat mijn bekken opnieuw in zijn juiste positie zit. Dat doet zich gevoelen. Af en toe heb ik al een echt goede dag, wat me hoopvol maakt voor de toekomst. Ik wil, zoals vorig jaar, in september op mijn best zijn», belooft Niko die het nu een weekje rustigaan doet.

Pieter Ghyllebert is snipverkouden
«Tot woensdag proberen zonder antibiotica»
Hij is nog altijd snipverkouden, Pieter Ghyllebert, maar toch hoopt de West-Vlaming op een goed BK zondag in Leuven. «Tot woensdag wil ik proberen te genezen zonder antibiotica. Als het dan niet beter is, moet ik naar andere middelen grijpen dan wat hoestsiroop en een verstuiver om te herstellen. Mijn neus zit op dit moment behoorlijk dicht», zucht Pieter en hij zit er behoorlijk mee in.
En toch blijft hij meer dan behoorlijk fietsen. Ook in de jongste Boucles de la Mayenne in Frankrijk koerste hij op niveau en werd 13de in de eindstand. «Ondanks mijn verkoudheid voelde ik me goed. Ik merk bovendien dat er steeds meer en meer kracht in mijn benen komt. Na twee jaar aanmodderen ben ik duidelijk aan het bijbenen. Het is jammer dat ik door veel gezondheidsproblemen de voorbije jaren zoveel tijd verloor, maar dat heb ik achter me gelaten. Ik kijk alleen vooruit », belooft hij.
Hij hoopt dat dat zondag tot een prima BK leidt. «Vermits ik de G.P. Poeske Scherens al twee keer reed, weet ik precies wat me te wachten staat. Als ik goede benen heb, mag het parcours geen probleem vormen. Integendeel. Het is een omloop die me ligt. De wedstrijd is in elk geval één van mijn hoofddoelen dit seizoen. Ik zou de ploegleiding graag overtuigen dat ze me ook voor volgend jaar een contract aanbieden. Eventueel kom ik in beeld bij een Pro Tourteam. Je weet nooit», hoopt Pieter.
Zijn tactiek voor zondag heeft hij in elk geval klaar. «Ik ga van bij de start voorin koersen. Als er een groepje van tien wegrijdt, zou het dom zijn om niet mee te springen. Het zou een ideale springplank zijn om achteraf mee te wippen als de toppers aansluiten en doorgaan. Dat lijkt me het ideale koersverloop. Of het lukt is wat anders», aldus Pieter.

Maxim Debusschere vindt de juiste cadans
«Ik zou graag prof worden»
Wie de voorbije weken duidelijk de juiste cadans vond, is Maxim Debusschere. Nadat hij eerst achtste werd in de profkoers in Gullegem werd hij het voorbije weekend in Ierland vierde in het criterium in Belfast en de dag nadien tweede in Dublin. «Waar we een leuk bedrag en toffe herinneringen aan overhouden. We vonden ginds perfect georganiseerde wedstrijden met bijna 60 deelnemers en heel veel publiek. De criteriums duurden weliswaar niet lang, één uur en vijf rondjes, maar er werd keihard gekoerst. Ik voelde evenwel dat ik de voorbije maanden via een flink voorseizoen toch wel aan kracht won. Als ik demarreerde, zat er power in mijn pedaaltred. Ik voelde me bij de beteren, vandaar leuke prestaties », aldus Maxim.
24 is hij ondertussen zodat Maxim hoopt van de komende maanden de volgende stap te zetten als profrenner. «Ik besef dat het niet simpel zal zijn, maar ik zou, zoals mijn broer Jens, dolgraag prof worden. Ik voel dat ik er klaar voor ben. Liefst van al zou ik het bij An Post-Sean Kelly doen, want ik voel me prima bij de ploeg. Ik wil er echt graag blijven, want we krijgen er alle kansen en de organisatie is prima. Ik zou de ploegleiding willen overtuigen via een sterk BK voor elite-zonder-contract eind augustus. Als ik daar kan meestrijden voor de overwinning, opent dat wellicht deuren», hoopt Maxim.

Niko Eeckhout wint derde rit in Ronde de l’Oise
“Ik voelde me heel sterk”
Niko Eeckhout heeft met een knalsprint met twee op overtuigende manier de derde etappe in de Ronde de l’Oise gewonnen. Zijn medevluchter, de Fransman Albain Cormier die samen met Niko als enige overbleef van een ruime kopgroep, stond niet op de foto. Voor Eeckhout was het zijn tweede zege van het seizoen. «Ik voelde me vandaag zo sterk dat ik erin slaagde van bij de start in ongeveer elke ontsnappingspoging mee te zijn tot we met een grote groep weggeraakten. Op honderd kilometer van de finish fietsten de Nederlander Vierbergen, de Fransman Cormier en ikzelf eruit weg. Op 5 km van de aankomst moest ook Vierbergen ons laten gaan. In de eindsprint gaf ik de Fransman geen schijn van kans. Ik spurtte met heel veel zelfvertrouwen”, juichte Eeckhout.
Uitslag: 1. Niko Eeckhout; 8. Kenny Lisabeth; 19. Maxime Debusschere; 64. Matt Brammeier; 66. Pieter Ghyllebert; 95. Mark Cassidy; Stand: 22. Pieter Ghyllebert 1'01"; 36. Matt Brammeier 7'50"; 43. Niko Eeckhout 21’19”; 50. Kenny Lisabeth 24’54”; 58. Maxime Debusschere 24’55”; 96. Mark Cassidy.

Op naar het BK in Leuven
“Iedereen koerst op niveau”
Niet alleen Niko Eeckhout koerst op niveau in de Ronde de l’Oise, manager-ploegleider Kurt Bogaerts is enorm tevreden over zijn hele team. “Iedereen fietst op niveau. Er wordt hier elke dag heel agressief gekoerst. Het regent demarrages en telkens is er iemand van de ploeg mee. Ook Pieter Ghyllebert haakt constant zijn wagonnetje aan, maar het ontbreekt hem aan geluk om tot de finish mee te zijn. Het ziet ernaar uit dat we op een prima manier het BK in Leuven zullen hebben voorbereid. Het BK is evenwel geen doel op zich, ook voor Niko Eeckhout niet, maar we willen er wel een goede wedstrijd rijden”, hoopt Kurt.

Hoe is het met de rug van Niko?
“Hij fietst er doorheen”
Hoe is het met de rug van Niko Eeckhout? Gezien zijn knappe ritzege zou je zeggen van heel goed, maar dat is niet zo. “Niko blijft er veel last van hebben. Na zijn prestatie van vandaag was de rug bijvoorbeeld erg opgezwollen, maar Niko fietst elke keer weer door pijn en ongemakken heen. Hij heeft geen keuze. Het is naar deze periode van het seizoen toe dat hij heeft gepiekt”, meldt manager-ploegleider Kurt Bogaerts.

Cassidy vierde, Ghyllebert vijfde in vijfde rit Ras
De renners van An Post-Sean Kelly blijven het prima doen in de Ras in Ierland. In de vijfde rit met aankomst boven op Seskin Hill eindigde Mark Cassidy, de schoonzoon van Sean Kelly, mooi vierde en Pieter Ghyllebert vijfde. «Winnen zat er niet in. De Brit Tiernan-Locke was duidelijk te sterk. De laatste anderhalve kilometer was een echte muur waar we tegenop moesten. Hij fietste er zo van ons weg. Aanvankelijk was ploegmaat David Cassidy met hem mee, maar op 600 meter van de finish moest die uit het wiel. Ik heb dan nog geprobeerd van het gat te dichten, maar dat lukte niet meer,»
bekende Pieter die in het klassement vooruitschuift naar plaats tien. «Ik blijf geloven in een heel dichte ereplaats, want het is hier lastig koersen.
Het zal er gewoon op aankomen van geen enkele dag de beslissende vlucht te missen. Dan is nog veel mogelijk. Ook vandaag vormde er zich in stukken en brokken een leidersgroep van 20. In opdracht van de ploegleider hebben David en ik dan een paar keer gedemarreerd met het gevolg dat 11 vluchtersmaats de rol losten», aldus Pieter die indruk maakte. «Ik hoop dat ik hier de basis leg van een goed Belgisch kampioenschap», hoopt de West-Vlaming.

Uitslag: Jon Tiernan-Locke (GB); 4. Mark Cassidy op 19"; 5. Pieter Ghyllebert; 17. Connor McConvey 1'51"; Mark McNally 2'59"; 96. David O'Loughlin 4'18";
Stand: 1. Alexander Wettenhall (Zwe); 6. Connor McConvey 1'45"; 10. Pieter Ghyllebert 2'04"; 16. Mark McNally 3'36"; 21. Mark Cassidy 4'42"; 31. David O'Loughlin 6'33".

Ronde van België: Niko Eeckhout is leider in de tussensprints
Niko Eeckhout mag dan nog altijd rondfietsen met een rug die tegenpruttelt, hij laat dat niet aan zijn hart komen. Zo overoverde hij veroverde hij na een dagje vooropfietsen met Habeaux en Gourgue de trui van de tussensprints. Twee zette hij er op zijnn aam, in eentje werd hij tweede. «Vermits mijn gehavende rug zich nog niet echt leent tot het meedoen aan massasprints, wilde ik me in een ontsnapping mengen wat is gelukt. Jammergenoeg kregen we nooit meer dan vijf minuten voorsprong waarmee het snel duidelijk werd dat de ontsnapping niet tot de finish zou dragen. Daarom dat ik me op de rushes heb geconcentreerd», glunderde Niko die het onderweg even aan de stok kreeg met Habeaux. «Omdat die gezegd had hij zich niet zou mengen in de tussensprints. 'Je bent sowieso de snelste. Ik spurt niet mee. Ik verkies dat we al onze power op de vlucht zetten,' zei hij. Toen puntje bij paaltje kwam lanceerde hij echter van achter mijn rug toch zijn jump. Sorry, maar zoiets doe je niet. Of het nu bevel is vanuit de volgwagen of niet», reclameerde Niko die met een brede smile op zijn aangezicht op het podium stapte. «Ik schuif ondertussen ook naar de zevende plaats in het klassement.
Dit is leuk», aldus Niko.

Pieter Ghyllebert derde in vierde rit
 
Na de ritzege van David O'Loughlin in de Ierse Ronde van de Ras eergisteren, was An Post-Sean Kelly bijna opnieuw aan het feest met een derde plaats van Pieter Ghyllebert. Die hees zich in het spoor van de Duitser May en de Australiër Lewis over de finishlijn. Pieter was daar niet tevreden mee. «Alleen winnen telt. Ik beschik nog steeds niet over mijn beste benen zodat ik een ietsje blijf tekortkomen. Positief is evenwel dat ik elke dag verbeter. Vermits deze rittenkoers nog vier dagen duurt, heb ik goede hoop,» meldde Pieter die zich duidelijk heeft moeten aanpassen aan de manier van koersen in de Ras. «Die is niet vergelijkbaar met de wedstrijden op het vasteland. Hier regent het demarrages. Eén ogenblik onoplettendheid en de vogels zijn vliegen. De kronkelige en smalle wegen werken dat in de hand. In de eerste rit kostte me dat veel tijd. Elke dag haast zich hier een grote kopgroep naar de finish. Ook vandaag vormde zich in verschillende schuifjes weer zo'n koppelotonnetje. Aanvankelijk was ik niet mee, maar ik kon dat rechtzetten,» aldus Pieter.
Uitslag: 1. Maximilan May (Dui); 3. Pieter Ghyllebert; 14. Connor McConvey (Ier); 27. Mark McNally 2'38"; 46. David O'Loughlin; 67. Mark Cassidy; de stand: 5. Connor McConvey 1'46"; 9. Mark McNally 2'29"; 15. Pieter Ghyllebert 3'37"; 20. David O'Loughlin 4'07"; 37. Mark Cassidy 6'15".

Mark McNally tweede in openingsrit Ras
Mark McNally is tweede geworden in de eerste rit van de Ras, een achtdaagse rittenkoers in Ierland en één van de hoofddoelen van de ploeg dit seizoen. Mark werd op de streep geklopt door Namibiër Dan Craven. «We zijn blij met de tweede plaats, maar er had meer kunnen inzitten. Mark begon de spurt van een ietsje te ver zodat hij alsnog werd geklopt. Jammer, maar dat is koers. Onderweg kon hij wel drie bonificatieseconden meesprokkelen zodat we durven geloven in misschien wel de leiderstrui. Die van beste jongere heeft Mark alvast al in handen. Hij is sterk gestart,» glundert manager-ploegleider Kurt Bogaerts in Ierland.

Ontsnapping na tien kilometer
De eerste etappe in de Ras lag al snel in een vaste plooi. Toen bij een temperatuur van 30 graden bij kilometer 10 acht renners wegreden, had Mark McNally zijn wagonnetje perfect aangehaakt. Achteraf op een van de langere beklimmingen vielen er vooraan twee renners weg, maar kwamen er ook twee nieuwe krachten aansluiten. Mark hield probleemloos stand. «We hebben geknokt voor elke seconde voorsprong. Achter ons had zich immers een achtervolgend peloton van een 40-tal renners gevormd waaronder alle ploegmaats. Het tempo in die groep viel nooit stil. Soms hadden we twee minuten voorsprong, dan weer één, maar we bleven voorop. Natuurlijk dat ik graag had gewonnen, maar ik had uiteindelijk een ietsje te veel zelfvertrouwen. Ik had langer moeten wachten om de spurt in te zetten,» bekende Mark die wel de witte trui van beste jongere kreeg uitgereikt waarmee hij toont van uit heel goed hout te zijn gesneden.

Pieter Ghyllebert verliest bijna vier minuten
Pieter Ghyllebert startte om de Ras te winnen, maar in de eerste rit geraakte hij niet dichter dan een 61ste plaats op 3'37" van de winnaar. «Maar er is niets verloren. Ik ken de etappes van de Ras. Er wordt hier gekoerst op smalle, kronkelende wegen. Bovendien tellen de teams maar vijf renners zodat elke etappe weer compleet oncontroleerbaar zal zijn. Dat leidt tot vanalles en nog wat. Bovendien fietsen de renners zonder oortjes zodat er improvisatie troef is. Mijn inziens houdt dat de kansen van Pieter gaaf. Hij zal zich wel moeten aanpassen aan de manier van koersen hier. Het gaat er immers veel nerveuzer aan toe. Aan zijn benen zal het evenwel niet liggen. Die zijn goed, maar in de eerste rit had hij ze nodig om door zijn minder attent zijn toch nog zijn kansen overeind te houden. Er is niets verloren, maar hij zal moeten bijbenen,» aldus manager-ploegleider Kurt Bogaerts.

McConvey vierde, Ghyllebert zevende in de Ras
De slotetappe van de Ras eindigde op een massaspurt met Johan Degenkolb als winnaar. Mark McNally finishte 6de, Pieter Ghyllebert 14de. In het eindklassement bleef Alexander Wetterhall op kop en kon Connor McConvey zijn 4de en Ghyllebert zijn 7de plaats behouden.
Voor An Post-Sean Kelly was de Ras een enorm succes. Het team dat naar dit seizoen toe de Belgische nationaliteit aanvroeg en kreeg, pikte twee ritzeges mee. Daarnaast veroverde Connor McConvey de witte trui, was Mark Cassidy de beste klimmer en won het team ook het ploegenklassement. Tot grote tevredenheid van manager-ploegleider Kurt Bogaerts. «De sponsor is erg in zijn nopjes, wij ook. We speelden de rol die we wilden speelden. We leefden er wekenlang naar toe en dat toonde zich. We wonnen twee ritten, we wonnen verschillende nevenklassementen wat bewijst dat we bij de zaak waren. Qua eindklassement had er ongetwijfeld meer ingezeten, maar we maakten de fout van de eerste rit niet attent genoeg te hebben gekoerst, maar dat is wielrennen. Onze jongeren bloeiden hier in elk geval open. Ook Pieter Ghyllebert presteerde sterk. Hij gaat zich de komende weken ongetwijfeld ook op ander terrein tonen,» hoopt Kurt.

Bergtrui voor Mark Cassidy
Mark Cassidy zorgde naast David O'Loughlin niet alleen voor de tweede ritzege van de ploeg, hij mocht ook als eindwinnaar van het bergklassement op het podium en daar was Mark meer dan in zijn nopjes over. «Dit was mijn zevende deelname aan de Ras. Het is een wedstrijd die me door de twee eindzeges van mijn vader Philip als kleine jongen al door mijn hoofd spookte. Elk jaar opnieuw probeerde ik van op één of andere manier te scoren, wat nooit wilde lukken. Dit keer wel en dat is een hele opluchting», glunderde Mark die de bergtrui finaal in handen door in de slotetappe opnieuw een vlucht op te zetten. Dat liet hem toe van bergop punten te sprokkelen die hem de eindzege in dit tussenklassement bezorgde.
 
Connor McConvey beste jongere
Connor McConvey die het voorbije jaar de mountainbike wisselde voor de wegfiets eindigde de Ras erg sterk. Hij werd niet alleen vierde in het eindklassement, maar hij was ook de beste jongere. «Ik had nog nooit in mijn leven acht dagen na mekaar gekoerst. Dit was bijgevolg de eerste maal, maar het viel me prima mee. In die mate dat ik probleemloos nog een paar dagen had verder gekund. Ik eindigde sterk», glunderde de fietsenmakerszoon uit Belfast die ondertussen in Canada zit voor de landenproef voor de wereldbeker -23. «Ik wil goed presteren, want daarin kunnen we de selectie afdwingen voor de wereldkampioenschappen», hoopt Connor.

Knappe zege van Mark Cassidy in de Ras
Mark Cassidy heeft met bravoure de zevende rit in de Ras gewonnen. Die bracht de renners van Clonmel naar Roundwood over 177 km. Daarmee toont Mark wat al jaren over hem wordt gezegd: dat hij heel veel klasse heeft. Cassidy domineerde de rit van start tot finish. Hij zat mee vanaf moment één en won het uiteindelijk gemakkelijk in de sprint van zijn medevluchter, de Duitser Jacob Steigmiller. Mark sprokkelde onderweg ook zoveel punten voor de bergtrui dat hij eveneens op kop komt van dat klassement. Hij heeft nu evenveel punten als ploegmaat David O'Loughlin die de bergtrui vrijdag in handen kreeg. An Post-Sean Kelly leidt ook het ploegenklassement en in de tussenstand is Connor McConvey opgeschoven naar plaats vier en Pieter Ghyllebert naar stek zeven.
Uitslag: . 1. Mark Cassidy; 8. Pieter Ghyllebert op 1'03"; 10. David O'Loughlin; 14. Connor McConvey; 57. Mark McNally 5'45"; stand: 1. Alexander Wettenhall (Zwe); 4. Connor McConvey 1'45"; 7. Pieter Ghyllebert 2'04"; 23. Mark McNally 8'18"; 44. David O'Loughlin 14'45"; 47. Mark Cassidy 17'44".
 
«Groot nummertje van Mark Cassidy»
De gelukkigste man in de Ras in ongetwijfeld managerploegleider Kurt Bogaerts. Elke dag weer ziet die een paar van zijn renners het podium opstappen wat hem erg veel plezier doet. Tot grote tevredenheid ook van An Post, de hoofdsponsor van het team. «De eerlijkheid gebied me te zeggen dat presteren de enige bedoeling was in de Ras. Met minder zou ik niet tevreden zijn geweest. Als team hebben we immers naar deze rittenkoers toegeleefd. We moesten en zouden ons tonen, wat nu tenvolle gebeurt. Eerst was er de ritzege van David O’Loughlin en nu scoorde Mark Cassidy. Ik had Mark voor de start opgedragen om wat te ondernemen. 'Je klassement is om zeep. Je gaat ruimte krijgen. Vlieg erin', had ik gezegd en Mark heeft dat perfect gedaan», glunderde Kurt.
Van bij de start zat Mark mee in een vroege vlucht. «Toen bleek dat er renners mee waren die een directe bedreiging konden vormen voor het bergklassment van David O'Loughlin heb ik Mark opgedragen van niet meer op kop te komen en te wachten tot de hellingen zich aandienden om daar zijn rol te spelen. Hij voerde dat grandioos uit. Eerst door op de top van elke helling telkens weer het maximum van de punten mee te sprokkelen. Ten tweede door op een volgende helling zo hard door te gaan dat enkel Steigmiller meekon,» verduidelijkte Kurt de ploegtactiek van de rit.
Ondertussen was een groep van 12 renners komen aansluiten bij de eerste achtervolgers. Daaronder Pieter Ghyllebert, Connor McConvey en David O'Loughlin. «Vooraan ging Mark zo fel te keer dat hij voorop bleef. In de eindspurt had hij totaal geen moeite met zijn medevluchter. Die zette aan van ver, Mark temporiseerde even in het wiel en ging er dan los over,» juichte Kurt.
 
«Eerste rit verprutst het voor Pieter»
In het tussenklassement schuiven de renners van An Post steeds dichter. Na afloop van de zevende rit staat Connor McConvey op plaats vier en schoof Pieter Ghyllebert door naar de zevende stek. «Voor Pieter had er hier veel meer ingezeten. Had hij in de eerste rit de ontsnapping niet gemist, dan kwam hij nu in aanmerking voor de eindzege. Hij verloor drie minuten in de openingsetappe en dat was te veel van het goede. Pieter liet zich verrassen door de manier van koersen. 'Hij had er zich op verkeken', bekende hij. In 2.2 wedstrijden is het immers altijd wachten tot het moment van de waarheid zich aandient, in de Ras is het tussendoor ook attent zijn en constant meespringen. Ondertussen heeft Pieter zich aangepast, maar is het kalf verdronken. Maar niet getreurd, ik ambieer andere doelen met hem», belooft ploegleider Kurt Bogaerts en de geheimzinnigheid klinkt door.

Kenny Lisabeth op kop van treintje
Niko Eeckhout heeft duidelijk zijn zinnen gezet op het tussensprintklassement in de Ronde van België. Dat hij de eindzege in de rushes wil, was meteen duidelijk toen de hele An Post-Sean Kellyploeg zich op kop van het peloton zette om een viertal vroege vluchters waaronder Amorison en Kuyckx tot de orde te roepen. Een half uur lang kleurde het tv-scherm groen met Niko Eeckhout als controlerende kopman rustig in het wiel. Zijn rode trui schitterde tussen alle groen van de ploegmaats. Vooral Kenny Lisabeth maakte indruk, hij was de locomotief van het treintje, maar samen met hem het hele team. «Ik wilde de koers opnieuw doen starten en het heft wat de tussensprints betreft terug zelf in handen nemen. Kwestie van geen risico's te lopen en niets aan het toeval over te laten,» gaf Niko tekst en uitleg.
Achteraf gaf hij ook even de indruk van te gaan meespurten voor de dagzege, maar daar zag hij uiteindelijk vanaf. «Maar goed, want het geharrewar vooraan in de groep was enorm. Plots zag ik ze vallen. Zelf kon ik ontwijken. Ronan McLaughlin was er jammer genoeg wel bij betrokken, maar het liep gelukkig goed af voor hem,» aldus Niko en de tevredenheid klonk door.
De uitslag: 1. Jimmy Casper; 64. Maxime De Busschere; 75. Kenny Lisabeth; 90. Kim Borry; 99. Benny De Schrooder; 103. Niko Eeckhout; 104. Stijn Minne; 115. Matthew Brammeier; 148. Ronan McLaughlin; stand: 8. Niko Eeckhout op 25"; 15. Matthew Brammeier 30"; 40. Kenny Lisabeth 33"; 51. Maxim De Busschere; 74. Ronan McLaughlin; 87. Stijn Minne; 93. Kim Borry; 103. Benny De Schrooder.

Even wapenstilstand in de Ras
De zesde etappe in de Ras tussen Carrick-on-Suir, de woonplaats van Sean Kelly, en Gorey over 127 km bracht weinig verschuiving in het klassement. De dagzege was voor de Duitser John Degenkolb die Dan Craven, de eerste ritwinnaar en eerste leider in de Ras, klopte in de spurt. Vijftig seconden later arriveerde een eerste peloton met Ghyllebert, McConvey en McNally als An Post-Sean Kelly-renners. Zowel McConvey als Ghyllebert schoven door de tweede plaats van raven een plaatsje achteruit in het klassement. Pieter zit opnieuw net buiten de toptien. Er resten nog twee etappes voor een nieuwe ritzege van de ploeg en voor een finale aanval op het klassement. «We blijven attent koersen. We blijven meespringen in de hoop dat het wat oplevert,» klinkt het binnen het team.
Uitslag: 1. John Degenkolb (Dui); 17. Pieter Ghyllebert op 50"; 21. Connor McConvey; 30. Mark McNally; 69. David O'Loughlin 9'02"; 104. Mark Cassidy 14'55"; stand: 1. Wetterhall; 7. Connor McConvey 1'45"; 11. Pieter Ghyllebert 2'04"; 16. Mark McNally 3'36"; 51. David O'Loughlin 14'45"; 53. Mark Cassidy 18'47".

Benny De Schrooder mooi achtste in Puivelde
Ongeveer de hele ploeg stond aan de start van de kermiskoers in Puivelde, de hele ploeg haalde ook de finish. Tot contentement van Manager-ploegleider Kurt Bogaerts, want die zat de eerste ronden met de handen in het haar. De eerste vlucht was immers vertrokken zonder een renner van hem. «Toen het groepje van acht twee minuten nam, heb ik ons team het gat laten dichtrijden. Ik had het er moeilijk mee dat we vooraan ontbraken. Ik denk dat we indruk maakten met de manier waarop we van dan af ons deel van het werk opknapten, want uiteindelijk liep alles opnieuw samen. Daarop gingen opnieuw vier renners die even later werden vervoegd door nog een achttal waaronder een heel attente Benny De Schrooder. Benny fietst steeds snediger wat resulteerde in een mooie achtste plaats, terwijl Andy Cappelle met een lichte voorsprong solo toekwam. Benny vertelde een tijdje geleden al dat hij absoluut op een goede Ronde van België rekent. Het lijkt erop dat hij net op tijd zal klaar zijn,» hoopt Kurt.

Benny De Schrooder: «Alles op de Ronde van België»
Benny De Schrooder was nogal in zijn nopjes met zijn achtste plaats in Puivelde, want het is zijn beste prestatie tot dusver dit seizoen. «Ik ben samen met Bjorn Leukemans en nog zeven anderen naar het viertal toegereden dat na de hergroepering wegging. Daarmee vormde zich een kopgroep van twaalf waarin iedereen zijn deel van het werk deed. Dat was nodig want met twintig seconden voorsprong bleef het peloton ons als een hete adem op de nek zitten. Omdat iedereen voluit meewerkte, bleven we voorop. Anders zou het nooit zijn gelukt, nu wel. Ik was content van mee te zijn, want naast mezelf maakten o.a. ook Leukemans, Van Avermaet, Van Dijk, Gardeyn, Dehaes en Boucher deel uit van de kopgroep. Dat zijn toch allemaal renners met naam en faam.»
Voor Benny is het belangrijk dat hij net nu zijn betere benen vindt, want de Ronde van België komt eraan en daarin wil hij zich van zijn beste zijde tonen. «Daar leef ik al weken naar toe. De tweede rit arriveert immers in Knokke-Heist waar ik woon. Speciaal in die etappe wil ik me op het voorplan werken. Of ik 100 procent ga zijn, weet ik niet, in elk geval 90, wat moet volstaan. Hiermee sluit ik een pechperiode af die begon met een zware val in Harelbeke. Daardoor liep ik een peesontsteking op aan de knie die de opbouw van mijn uithoudingsvermogen afremde, maar nu is alles opnieuw in orde. Laat de Ronde van België maar komen. Ik ben er klaar voor», verzekert Benny.

Ook Niko Eeckhout haalt de finish
Voor Niko Eeckhout was de kermiskoers in Puivelde het heroptreden na zijn ruggenwervelbreuk. Niko had weliswaar de nodige kilometers in de benen, maar natuurlijk niet de snelheid en de weerstand die nodig zijn voor zo'n evenement. Uiteindelijk haalde hij toch probleemloos de streep en finishte 84ste in de grote groep na de tien vluchters. «Waarmee we heel tevreden zijn. Niko reed de wedstrijd trouwens vlot uit. Wat wel bleek is dat de opdracht waar hij nu voor staat niet eenvoudig is: wat volgt zal niet pijnloos en niet moeiteloos verlopen. Een gewone sterveling is maanden out, Niko koerst zes weken later alweer. Op zich is dat verbazingwekkend, maar de vrees is reëel dat zijn comeback via veel pijn zal gebeuren,» weet Kurt Bogaerts en de bewondering klinkt door bij de ploegleider.

Elf renners in de uitslag
Elf renners van de ploeg haalden de finish in Puivelde. Hier de uitslag: 1. Andy Cappelle; 2. Fréderic Amorison; 8. Benny De Schrooder; 18. Kenny Lisabeth; 28. Pieter Ghyllebert; 37. Matt Brammeier; 59. Maxime Debusschere; 81. Mark McNally; 84. Niko Eeckhout; 113. Ronan McLaughlin; 117. Kim Borry op 1'06"; 118. Stijn Minne; 138. Mark Cassidy.

Ronan McLaughlin wint bergprijs in Circuit de Wallonie
Ronan McLaughlin is achtste geworden in de Omloop van Wallonië in Fleurus. De zege was voor Thomas Degand. Ronan McLaughlin, Mark Cassidy en Matt Brammeier (32ste) zaten mee in een vroege vlucht van 23 renners die de wedstrijd beheerste en uiteindelijk knokte voor de zege. «De eerste helft van de koers was door een opeenvolging van hellingen erg zwaar. Het ging constant bergop bergaf zodat ik meer dan tevreden was toen zowel McLaughlin als Cassidy als Brammeier zich in de eerste groep nestelden. Toen Ronan zowel op het eerste als de tweede helling als eerste bovenkwam, hebben we beslist dat hij voor de bergprijs zou gaan, wat lukte. Daarmee hypothekeerde hij wel zijn finale zodat hij tekort kwam toen Degand en co gingen, maar dat is de logica zelve. Met de bergprijs zijn we echter ook heel blij,» glunderde sportdirecteur Kurt Bogaerts die eveneens tevreden was over de koers van Bjorn Brems die 69ste eindigde. «Niet slecht voor zijn eerste wedstrijd op de weg. Bjorn fietste vlot mee. Feit is natuurlijk dat de hellingen zijn ding zijn. Zo'n wedstrijd ligt hem,» aldus Kurt. Maxime Debusschere finishte 58ste.

Het gaat stilaan beter met Gil Suray

«Ik had een hematocriet van amper 27»
Hoe gaat het met Gil Suray, vraag je je misschien af. Wel, steeds beter. Sinds hij na twee ronden fietsen van het ene moment op het andere uit de kermiskoers van Wanzele en uit het peloton verdween, onderging Gil een hele lijdensweg, waar nu stilaan een einde aan komt. Koersen mag hij weliswaar nog steeds niet, lichtjes trainen wel. «Belangrijk is dat we ondertussen precies weten wat er aan de hand is. Bij onderzoekingen bleek dat ik elke keer weer een bloedverlies had in mijn maag. Dat zorgde voor een ernstig immuniteitsprobleem. Het gevolg was dat al mijn bloedwaarden nergens meer op geleken. Zo had ik op een bepaald moment nog een hematocrietgehalte van amper 27. Eigenlijk zou ik op dat moment verplicht geweest zijn van epo toegediend te krijgen, maar vermits ik wielrenner ben, mocht dat niet. Ik heb het bijgevolg louter met rusten terug in orde moeten krijgen,» legt Gil uit.
Ondertussen zit hij aan een hematocriet van 35. «Daarmee is er duidelijk beterschap, maar ik ben er nog lang niet. Naargelang mijn waarden stegen, mocht ik gelukkig lichtjes beginnen fietsen. Vorige maand reed ik vier keer per week twee uur, nu zit ik al aan 15 uur per week. Ondertussen blijf ik ook fitnessen. Langzaamaan been ik bij, maar ik heb nog een lange weg af te leggen. Al deze problemen zouden te maken kunnen hebben met emoties die ik onderging toen destijds mijn contract bij Lotto niet werd nagekomen. Ik had er als topbelofte een contract getekend, maar door omstandigheden kon ik niet tot de ploeg toetreden. Van dan af ben ik beginnen afglijden tot de toestand waarin ik nu verkeer. Ik word op dit moment voor de eerste keer echt goed begeleid, zodat ik durf hopen om er op termijn weer helemaal te staan. Ik hoop binnen afzienbare tijd weer met de ploeg en de ploegmaats op pad te kunnen gaan. Ik blijf erin geloven.»

Björn Brems debuteert op de weg
Björn Brems, het voorbije weekend 94ste in de wereldbekerproef mountainbike in Houffalize, debuteert dit weekend op de weg. Zondag is hij erbij in het Circuit de Wallonie. «Ik kijk ernaar uit. Ik ben zelfs blij dat ik mijn mountainbike een tijdje kan opzij zetten. Ik wil even wat anders. Ik wil eens goed afzien in een wegkoers, want dat zal me deugd doen. Mijn ambities houd ik echter realistisch. We zullen wel zien,» aldus Björn.
Over zijn optreden in Houffalize is hij erg ontgoocheld, want daar had hij veel meer van verwacht. «Maar het zat tegen. Ik was nochtans goed gestart, maar in de tweede afdaling liep het fout. Plots stokte het tempo wat alles in mekaar deed schuiven. Ik schoof uit, ging neer en bleef met mijn linkervoet in de trapper zitten. Daardoor raakte mijn lies uitgerokken. Ik hoop dat dit zich snel herstelt, want ik heb er nog steeds last van. Jammer dat dit gebeurde, want ik had eindelijk goede benen. Drie weken eerder sukkelde ik met een sinusitis die pas enkele dagen voor Houffalize opgelost geraakte. Het zat allemaal wat tegen,» jammert Björn.
 
Pascal Hossay 106de in Houffalize
Ook Pascal Hossay nam deel aan de wereldbekerwedstrijd mountainbike in Houffalize. Het jonge Waaltje werd 106de. Hij werd net niet gedubbeld door winnaar Hermida. «Pascal en ook Brice Scholten blijven sukkelen met de knie. Een paar dagen gaat het goed, maar dan steken de problemen opnieuw de kop op. Zo krijg je natuurlijk moeilijk een constante in je conditie. Het zit hen niet mee,» betreurt manager-ploegleider Kurt Bogaerts het minder presteren van zijn mountainbikers.
 
Met jonge garde naar Circuit de Wallonie
Manager-ploegleider Kurt Bogaerts trekt met zijn jonge garde naar het Circuit de Wallonie zondag. Hier de selectie: Björn Brems, Maxim Debusschere, Matt Brammeier, David Cassidy, Stijn Minne, Ronan McLaughlin en Mark McNally. Reserve is Kim Borry.

Breuk van ruggenwervel voor Niko Eeckhout
Je houdt het niet voor mogelijk, maar toch is het zo: Niko Eeckhout reed zowel de Brabantse Pijl woensdag als de G.P. van Denain donderdag met een gebroken ruggenwervel. Een scan vrijdagmorgen heeft dat duidelijk gemaakt. Aanhoudende pijnen verplichtten Niko van doktershulp te zoeken, vandaar. «De pijn was niet te harden. Elke put in de weg zorgde voor zoveel ellende dat ik zowel in Overijse als in Denain uit de wedstrijd stapte. Ik werd er moedeloos van, want telkens had ik goede benen. Alles is het gevolg van een val in de G.P. Cerami in Wasmuel tien dagen geleden. Ik kwam toen in een afdaling vol op mijn rug terecht. Omdat die erg gekneusd en heel dik was, bleef de juiste diagnose uit tot ik vrijdagmorgen omwille van de pijn een scan liet maken. Die was duidelijk: één ruggenwervel is gebroken en een andere (L4) is ingedeukt. De gevolgen zijn navenant. Ik moet onmiddellijk tien dagen van de fiets blijven en platte rust houden. Dan beslist een nieuwe scan wat er verder gebeurt,» aldus een ontgoochelde Eeckhout.
 
«Streep door de rekening»
Voor de An Post-Sean Kelly Team is de rugwervelbreuk van Niko Eeckhout een serieuze streep door de rekening. «We zouden na Zellik-Galmaarden van dit weekend sowieso een tijdje rusten, maar de inactiviteit van Niko zal langer aanslepen dat dat. Ik was al een paar dagen bang dat het met Niko erger gesteld was, dan het op het eerste zicht leek. Niko is niet iemand die zomaar opgeeft, wat zowel in Overijse als in Denain toch gebeurde. Bovendien kreeg hij steeds meer pijn die zich tot in de lies manifesteerde. Er was uitstraling naar de rest van zijn lichaam. Niko is echter dergelijke krachtpatser en zijn pijngrens ligt zo hoog, dat hij bleef verder doen. Nu is hij echter verplicht van sowieso tien dagen te rusten. Dan bekijken we de zaken opnieuw,» meldt manager-sportdirecteur Kurt Bogaerts.

Kenny Lisabeth 16de in de GP van Denain
De G.P. van Denain eindigde op een massaspurt met niet direct An Post-Sean Kelly-renners op de eerste rij. Uiteindelijk was het Denis Flahaut die zijn tweede zege van het seizoen behaalde voor Florian Vachon en Enrico Rossi. Kenny Lisabeth finishte als eerste An Post-Sean Kelly-renner. Hij werd 16de. Ook Pieter Ghyllebert (22ste) en Maxim Debusschere (41ste) ontglipten de valpartij in de laatste rechte lijn en eindigden in het eerste peloton.
Niko Eeckhout heeft last van lies
Nadat Niko Eeckhout na een attente koers waarin hij deel uitmaakte van een lange vlucht die de wedstrijd beheerste al opgaf in de Brabantse Pijl, stapte hij halfweg ook uit de G.P. van Denain. «Niko heeft erg veel last van zijn val in de G.P. van Wasmuel (Pino Cerami) een week geleden. Hij ging toen zwaar onderuit in de afdaling van één van de klimmetjes van de dag. Plots gingen voor hem een paar renners neer en hij knalde er voluit overheen. In de Brabantse Pijl had hij er veel last van. In Denain opnieuw. In Noord-Frankrijk haalde een ambetante pijn in de lies hem uit koers,» meldt sportdirecteur Kurt Bogaerts.
Valpartij met Mark McNally ontsiert massaspurt
Geharrewar met de Cofidisspurters Nico Sijmens, Jens Keukeleire en een paar Milramcoureurs deed in de massaspurt van de G.P. van Denain een hele reeks renners tegen de nadar botsen. Gevolg was een zware valpartij waar ook Mark McNally bij betrokken was. Lichamelijk letsel hield de jonge Brit er gelukkig niet aan over. Zijn fiets en zijn voorwiel daarentegen waren total loss.
Operatie van Paidi O'Brien gelukt
Een week geleden werd Paidi O'Brien in het ziekenhuis van Herentals door de bekende chirurg Toon Claes met succes geopereerd aan de knie. «De operatie is prima gelukt. Bleek uiteindelijk ook dat ze echt nodig was,» meldt manager-ploegleider Kurt Bogaerts die bevestigt dat Paidi nog een hele tijd out zal zijn. «Sowieso volgen vier weken van helemaal niets doen. We namen ondertussen contact op met Lieven Maesschalck die Paidi zal begeleiden tijdens de revalidatie. We hebben er nu alle vertrouwen in dat op termijn alles in orde komt met onze Ier,» hoopt Kurt.

Niko Eeckhout mee in vroege vlucht
Vorig jaar finishte Niko Eeckhout 11de in de Brabantse Pijl, dit jaar gaf hij op na een knappe koers die uiteindelijk door de opeenvolging van 24 hellingen in de plaatselijke ronden een brug te ver was. Niko zorgde wel opnieuw voor bergen publiciteit door mee te zijn in een vroege vlucht die rond kilometer tien werd opgezet door Jürgen Van De Walle en de latere winnaar Sebastiën Rosseler. Toen het eerste treintje zich vooraan vormde, haastte Niko er zich naar toe om halfweg de tweede plaatselijke ronde te moeten afhaken. De beteren van de kopgroep bleven wél overeind en spurtten om de zege met Rosseler als winnaar.

Val van Ghyllebert, Cassidy en McNally
Ook Pieter Ghyllebert reed een attente eerste rit. Hij werd uiteindelijk 49ste op 2'15", nadat hij voordien een paar keer probeerde mee te gaan in een vlucht, maar veel leverde dat niet op. Tijdens de laatste plaatselijke ronde geraakte hij betrokken in een valpartij. Ook Mark Cassidy en Mark McNally hadden hun deel van de pech. Zij werden te voet gesteld in de val die ontstond achter Kurt Hovelynck.

Val op slecht moment voor Niko Eeckhout
Niko Eeckhout had enorm veel verwacht van Dwars door Vlaanderen, een wedstrijd die hij twee keer won en waarin hij twee keer tweede en één keer derde finishte. Het werd echter een maat voor niets. «Zodat ik zwaar ontgoocheld ben. Eerst en vooral beschikte ik niet over mijn beste benen. Ik reed al betere koersen dit jaar. Bovendien -en dat deed me helemaal de das om- raakte ik betrokken in een valpartij op een heel slecht moment. Het regende trouwens valpartijen. Gevolg was dat ik pas bij de voet van de Eikenberg opnieuw kon aansluiten. Ik ben als allerlaatste aan de klim begonnen op het moment dat Tom Boonen vooraan alle registers opentrok. Daarmee was het over. Ik ben niet meer terug voorin geraakt,» zuchtte Niko.
 
Pieter Ghyllebert mist drinkbus
De enige An Post-Sean Kellyrenner die de eindstreep haalde van Dwars door Vlaanderen was Pieter Ghyllebert. De West-Vlaming werd 77ste op 4'20" van de winnaar. Pieter eindigde net voor Ben Hermans en Stijn Devolder. «Na de Eikenberg was ik nog terug terugkomen, maar toen Tom Boonen opnieuw versnelde, moest ik passen en was het gedaan met dromen. Ik voelde me niet super vandaag. Bovendien miste ik voorbij de Eikenberg een drinkbus zodat ik zonder drank kwam te zitten. Ik kwam veel energie tekort,» glimlachte Pieter.
 
«Niemand geraakte mee voorop»
Manager-ploegleider Kurt Bogaerts had zijn renners voor de start de opdracht gegeven van er alles aan te doen om tenminste mee te zijn in een vroege vlucht, maar van die goede voornemens kwam niets in huis. «Soms vertrekt dergelijk groepje al na 20 km, dit keer duurde het tot de bevoorrrading bij km 80 vooraleer de kopgroep met o.a. Van Vooren en Zen afstand nam. We hebben geprobeerd van mee te zijn, maar het wilde niet lukken. Het proberen kostte echter zoveel energie dat we achteraf met de stille trom uit de koers verdwenen. Jammer, maar het zij zo. Natuurlijk dat ik ontgoocheld ben, maar dat is nu eenmaal wielrennen. Zaterdag is het de E3 Prijs. Ik durf denken dat het daarin beter gaat,» hoopt Kurt.
 
Lekke band voor Debusschere en Lisabeth
An Post-Sean Kelly had zijn deel van veel pech in Dwars door Vlaanderen. In het begin van de koers moest Kenny Lisabeth met een lekke band van de fiets, net voor de bevoorrading ook Maxim Debusschere. Terugkeren kostte telkens veel moeite.
 
Kaderbreuk voor Connor McConvey
Het meeste pech had Connor McConvey die bij een val zijn fietsframe in twee stukken zag. Connor was voordien al een keer van de weg gedrumd wat hem een eerste keer tot achtervolgen verplichtte. Dat een tweede keer doen pakte alle krachten weg.

Van bij de start trokken Sep Vanmarcke, Tom Van Den Haute, de Nederlander Stefan Vreugdenhil en Ronan McLaughlin in de aanval, maar na 45 kilometer koers werden zij tot de orde geroepen. Het peloton spatte daarop in drie delen uiteen, met een 30-tal renners in de eerste groep. In het tweede gedeelte waren het vooral de renners van Vacansoleil die het meeste werk voor zich namen.
De kopgroep werd gaandeweg uitgedund naar 15 man. Op 20 km van het einde probeerden Omloop en Eeckhout te ontsnappen, maar ze werden vlug gegrepen. Met nog 15 km te rijden gooide Eeckhout opnieuw een bommetje. Zijn tempoversnelling zorgde ervoor dat de kopgroep even in twee brak. Omloop ging daarna opnieuw zijn kans, maar weer vergeefs. Jens Mouris zette daarop alles op alles. Veel voorsprong boekte hij niet, maar hij kon het toch uitzingen tot aan de finish.

Pieter Ghyllebert wist zich in de massasprint op Nokere berg goed te plaatsen en eindigde zo als twaalfde. Maar wat vooraf ging in de laatste ronde was minder plezant voor enkele renners van het An Post Sean Kelly Team, er lagen er nl. 4 op de grond met als bekendste naam onze kopman Niko Eeckhout die nochtans goed bezig was. Met als gevolg de opgave van de kopman, de andere renners die erbij lagen hebben de koers nog kunnen volmaken want zij waren er minder erg aan toe.

Niko Eeckhout ook niet in Kemzeke
Niko Eeckhout zal ook zondag in de Omloop van het Waasland in Kemzeke niet aan de start staan. Eeckhout blijft sukkelen met de knie en neemt geen risico's. «Het gaat de goede kant uit, maar ik ben nog steeds niet pijnvrij. Ik zit daarmee in een straatje waar ik zo snel mogelijk uit wil, vandaar een iets drastischere aanpak. Ik blijf daarom de komende twee dagen volledig van de fiets en zondag wordt niet gekoerst. Ondertussen blijf ik mijn intense ijsbehandeling verder zetten en word ik speciaal behandeld door een kine. Ik ga pas hernemen als alles opnieuw 100 procent in orde is, want ik wil de Vlaamse koersen die eraan komen in geen geval hypothekeren,» aldus Eeckhout.

Vier renners in de ziekenboeg
Het zit het An Post-Sean Kelly Team niet mee. Naast Niko Eeckhout zijn op dit moment ook Paidi O'Brien, Gil Suray en Benny De Schrooder out. O'Brien sukkelt met de knie, Suray heeft een hardnekkig virus dat hem te voet stelt en De Schrooder heeft de hulp van een kraker nodig om bekken en rug weer in orde te brengen.

Selectie voor Kemzeke
Manager-ploegleider Kurt Bogaerts selecteerde volgend achttal voor de Omloop van Het Waasland van nu zondag in Kemzeke: Mark Cassidy, Maxim Debusschere, Pieter Ghyllebert, Kenny Lisabeth, Connor McConvey, Ronan McLaughlin, Mark McNally en Stijn Minne.

Niko Eeckhout: vier keer per dag ijsbehandeling

Niko Eeckhout onderging vandaag een echografie aan de knie en die bevestigde een ontsteking van de kniespier. Gevolg is dat Rambo het tot en met donderdag rustig aan doet. Dan komt er een evaluatie en die beslist of er komend weekend wordt gekoerst of niet. “De echo gaf aan dat de toestand lichtjes is verbeterd. Een deel van de ontsteking is weg, maar nog niet alles. Het probleem is een gevolg van een overbelasting ten gevolge van een positiewijziging en een val in de Ster van Bessèges. Ik onderga nu vier keer per dag een ijsbehandeling om het herstel te bevorderen. Ondertussen doe ik het rustig aan. In Wanzele woensdag koers ik in elk geval niet. Donderdag herbekijken we de zaak en wordt beslist over deelname aan de Omloop van het Waasland zondag,” aldus Eeckhout.

An Post-Sean Kelly met  twee renners in top-tien
Niet alleen Milram maar ook An Post Sean Kelly Team rangschikte twee renners in de top-tien van de eerste etappe van de Driedaagse van West-Vlaanderen. Niko Eeckhout finishte 8ste, Pieter Ghyllebert tiende. De andere An Post-Sean Kelly uitslagen: 37: Maxim Debusschere; 117. Stijn Minne op 2’37”; 122. Kenny Lisabeth; 143. Kim Borry op 8’25”; 145. Ronan McLaughlin; 147. Benny De Schrooder. 

Niko Eeckhout kwam te vroeg op kop
Niko Eeckhout was niet bijster tevreden met zijn achtste plaats. “Er had meer ingezeten, maar het zat wat tegen. Zo reed ik lek op een slecht moment. Bovendien kwam ik in de spurt van te ver op kop. Dat werd afgestraft vermits de aankomststrook allesbehalve gemakkelijk was,” bekende Niko die geen superbenen had. “Ik heb het de voorbije week bewust wat kalmer aan moeten doen door kniepijn. Ik koers een tijdje met een lagere positie op mijn fiets wat mijn knie blijkbaar in de problemen bracht. Sinds ik mijn vroegere houding opnieuw aannam, ebt de pijn gelukkig weer weg. Ze belette me wel van de voorbije week voluit te trainen, wat zich vandaag deed gevoelen. Ik was niet slecht, anders word je natuurlijk niet achtste, maar superbenen is toch wat anders,” jammerde Eeckhout.

Sportdirecteur Kurt Bogaerts met dubbel gevoel
Managerploegleider Kurt Bogaerts had een dubbel gevoel bij de twee top-tien plaatsen van Niko Eeckhout (8ste) en Pieter Ghyllebert (10de). “Ik ben tevreden, maar anderzijds toch ook weer niet. Er had meer ingezeten. Er zat echter te veel geharrewar in de eindspurt zodat er van enige samenwerking tussen mijn renners moeilijk sprake kon zijn. Niko zat nochtans goed geplaatst, alleen kwam hij te vroeg op kop wat door de strook vals plat naar het einde toe werd afgestraft. Niko viel wat stil. Op dat moment zat Pieter Ghyllebert in het wiel van Jens Keukeleire, maar Pieter mankeerde de frisheid om er overheen te geraken,” meldt de sportdirecteur. 

Wiel- en bandbreuken op slecht moment
Het zat het An Post-Sean Kelly Team niet mee in de openingsrit van de Driedaagse van West-Vlaanderen. “We hebben te veel pech gehad. Op een kwartier tijd reden Niko Eeckhout en Stijn Minne lek en brak Benny De Schrooder zjin wiel. Terwijl op hetzelfde moment Saxo Bank de koers deed ontploffen, waren wij op achtervolgen aangewezen. Dat kostte veel inspanningen die later zuur opbraken,” aldus ploegleider Kurt Bogaerts.

McLaughlin vervangt gekwetste O’Brien
Uiteindelijk neemt niet Paidi O’Brien maar wel Ronan McLaughlin deel aan de Driedaagse van West-Vlaanderen. O’Brien sukkelt al sinds zijn val in de Ster van Bessèges met een gekwetste knie die wil niet beteren. Het ging zelfs van kwaad naar erger zodat ter vervanging Ronan McLaughlin die een prima Beverbeek Classic reed werd opgesteld. O’Brien liet zich gisteren behandelen bij een kraker.

Verkenning van de Omloop op dinsdag
Ook An Post-Sean Kelly verkent de Omloop Het Nieuwsblad. Niko Eeckhout en zijn maats vertrekken dinsdagmorgen om tien uur bij de Eddy Merckxwielerbaan op de Blaarmeersen in Gent voor een tocht van 150 km. Het ligt in de bedoeling van de volledige heuvelzone af te werken.

Kwetsuren van Niko Eeckhout zijn hersteld
De twee dagen rust sinds zijn opgave in de Ronde van de Algarve hebben Niko Eeckhout weer helemaal in orde gebracht. «Het was gepland dat ik sowieso de tijdrit in de Ronde van de Algarve niet meer zou rijden. Ik ben bijgevolg niet meer gestart in de slotrit in Portugal. Ik kon daardoor vroeger naar huis wat me naar de Omloop toe wat meer respijt gaf. Het gaf me ook de kans om mijn rug nog eens extra te laten behandelen wat nodig was. Dat bracht soelaas. Laat de Omloop bijgevolg maar komen. Fysiek hoop ik klaar te zijn. Conditioneel sta ik in elk geval verder dan een jaar geleden rond dit tijdstip. Toen gaf ik ziek op in de eerste etappe van de Algarve. Nu viel ik weliswaar, maar ik kon toch verder rijden,» aldus Eeckhout.

Zadel van Borry zakt bijna 4 centimeter
Kim Borry fietste een behoorlijke tijdrit in de Ronde van de Algarve. Uiteindelijk finishte hij 55ste op 1'51" van winnaar Luis-Leon Sanchez. «Dat moet je weten dat het zadel van Kim na vier kilometer fietsen plots met bijna vier centimeter zakte. Daarmee was hij zijn ideale zit kwijt, maar toch bleef hij snedig fietsen. Als je dan uiteindelijk toch nog 55ste wordt, dan betekent dat dat je sterke benen hebt. Kim is prima gestart,» vindt manager-ploegleider Kurt Bogaerts.

Val van Niko Eeckhout

Niko Eeckhout geraakte vandaag in de derde etappe van de Ronde van de Algarve betrokken in een valpartij. In de afdaling van één van de vele beklimmingen ging hij zwaar onderuit en liep schaafwonden op over zijn hele lichaam. Hij bereikte met een half uur achterstand de finish. “Toen een renner van Cofidis plots uitschoof, kon ik hem niet meer ontwijken. Ik kwam zwaar op het asfalt terecht wat voor schaafwonden zorgde over mijn hele lijf. Vooral mijn knieën en armen zijn gekwetst,” aldus Eeckhout die hoopt van morgen toch te starten.

Pieter Ghyllebert  hele dag voorop

Wie het goed doet in de Ronde van de Algarve is Pieter Ghyllebert. Vandaag maakte hij de hele dag deel uit van een kopgroep van zeven die de etappe lang beheerste. Daarin deed hij meer dan zijn werk. Jammer genoeg had ook Contador zijn zinnen op de etappe gezet zodat zijn ploeg Astana niet liet begaan. Op 25 km van de streep liep alles weer samen. Pieter werd uiteindelijk 53ste.                 

Opgave van Suray en Cassidy

Wie het einde van de tweede etappe in de Ronde van de Algarve niet haalden zijn Gil Suray en David Cassidy. “Gil werd al vroeg in de etappe gelost en kon niet meer aanpikken. Hij had niet de moed om door te bijten om toch de finish te halen. Mark Cassidy van zijn kant moest nochtans veel later uit de wielen, maar ook hij gaf op. Hij zat half bevroren op zijn fiets,” aldus manager-ploegleider Kurt Bogaerts.

Niko Eeckhout geraakt niet meer voorin
 
Niko Eeckhout komt niet voor in het wedstrijdverhaal van de eerste etappe in de Ronde van de Algarve. Hij werd uiteindelijk 167ste op 2:13 van winnaar Vaugrenard die een spurtend peloton lichtjes voor bleef. «De finale werd zo snel gereden dat we het plan om Niko voorin te brengen en te lanceren voor de eindsprint niet konden uitvoeren. We zaten te fel naar achteren. Bovendien blies de wind pal op kop en werd er de laatste tien kilometer gekoerst over erg kronkelige wegen. We hebben te lang gewacht om nog te kunnen opschuiven. Van het moment dat dit duidelijk was, is er niet verder aangedrongen. Niko liet zich lossen en samen met hem de meeste anderen behalve Mark Cassidy, David O'Loughlin en Pieter Ghyllebert die nog in de eerste groep zaten. Maar niet getreurd. Er volgen hier nog etappes. De ronde uitrijden blijft trouwens de voornaamste opdracht,» hoopt manager-ploegleider Kurt Bogaerts.

An Post-Sean Kelly van start in de Ronde van de Algarve

“Zonder specificieke doelstellingen”

Vanaf morgen woensdag tot en met 21 februari wordt in Portugal de Ronde van de Algarve gereden. An Post-Sean Kelly neemt eraan deel met Niko Eeckhout, Pieter Ghyllebert, Kim Borry, Mark Cassidy, Maxim Debusschere, Benny De Schrooder, David O’Loughlin, Ronan McLaughlin en Gil Suray. Niemand is ziek, iedereen is ok.

Manager-ploegleider Kurt Bogaerts jaagt in de Algarve in tegenstelling met de Ster van Bessèges waar hij zijn renners absoluut vooraan wilde zien geen specifieke doelstellingen na. “Behalve dat ik wil dat iedereen de wedstrijd volmaakt, want dan wordt qua voorbereiding de volgende stap gezet. Ik hoop er ook op dat Niko Eeckhout een paar keer kan meedoen aan de massasprints.  Ik zie het in elk geval twee maal op een spurt eindigen. Ik verwacht immers dat de ploegen van Greipel en Contador die op de slottijdrit mikt er een gecontroleerde koers van zullen maken. In dat geval jagen ze dezelfde belangen na als wij. Dan weet je nooit,” hoopt Kurt.

Niko Eeckhout toch in Omloop Het Nieuwsblad
An Post-Sean Kelly neemt dan toch deel aan de Omloop Het Nieuwsblad. Aanvankelijk waren Niko Eeckhout en zijn ploegmaats niet weerhouden voor de Belgische openingskoers. De goede uitslagen van het team in de Ster van Bessèges, de ritzege en de vele ereplaatsen van Niko ginds en de derde plaats in het eindklassement van Pieter Ghyllebert hebben de organisatoren echter van mening doen veranderen. Gisteren kregen Niko en zijn maats alvast het licht op groen om alsnog te starten. Vermits de ploegleiding eerder al een akkoord bereikte met Kuurne-Brussel-Kuurne, maakt o.a. Niko Eeckhout de dubbel. Manager-ploegleider Kurt Bogaerts is supercontent. «En met mij Niko en de rest van het team. Aanvankelijk konden we niets anders doen dat ons neerleggen bij de eerste beslissing van de organisatie, maar het was met pijn in het hart. Nu zijn we dubbel blij en ook dubbelgemotiveerd om er wat van te maken,» aldus Kurt Bogaerts.
 
Selectie Ronde van de Algarve
An Post-Sean Kelly neemt van 17 tot 21 februari deel aan de Ronde van de Algarve in Portugal. Niko Eeckhout en Pieter Ghyllebert zullen er zoals in de Ster van Bessèges de speerpunten van de ploeg zijn. Ze krijgen de assisentie van Kim Borry, Mark Cassidy, Benny De Schrooder, Ronan McLaughlin, David O'Loughlin en Gil Suray. «Presteren zal er minder evident zijn als in Bessèges. Het deelnemersveld is zoveel sterker, maar we gaan het toch proberen,» belooft de ploeg.

Ploegvoorstelling is groot succes
De ploegvoorstelling van An Post-Sean Kelly was een gezellige bedoening en een groot succes. Een 130-tal genodigden uit Vlaanderen en ook Ierland waren present en die aanhoorden de verwachtingen van renners en ploegleiding voor het ondertussen succesvol gestarte nieuwe wielerseizoen. Opvallend veel journalisten uit België en ook Ierland meldden aanwezig. Die hadden natuurlijk veel belangstelling voor Niko Eeckhout en diens ambities voor 2010, maar ook de Ierse jongeren bij het team waren gegeerd wild. Quizvraagje in dit verband: wie gaf het meeste interviews? Dat was... Sean Kelly.
 
Niko Eeckhout droomt van WK in Australië
Groot nieuws uit de hoek van Niko Eeckhout: Rambo zou in september willen deelnemen aan het WK in Australië. «Als ik hoor dat de omloop best te doen is voor een sterke spurter, waarom zou ik dan geen plaatsje in het team mogen ambiëren? Per ronde moeten we twee hellingen over wat mits een goede voorbereiding zeker binnen mijn mogelijkheden ligt. Ik besef dat ik daarvoor in beeld van Carlo Bomans, de coach, moet komen, wat ik wil proberen. Je weet nooit. Op mijn bijna veertigste naar het WK, dat zou wat zijn,» grinnikte Niko.
 
Kurt Bogaerts is enthousiast
Ook heel enthousiast aanwezig op de geslaagde ploegvoorstelling: manager-ploegleider Kurt Bogaerts die zich fier en in de wolken toonde over de prestaties van zijn team tot dusver. «Als ploeg zijn we een vaste waarde geworden in het Europese peloton. Waar An Post-Sean Kelly koerst, toont het team zich en dat wordt geapprecieerd. Ik denk dat we in Bessèges echt veel indruk hebben gemaakt. Ikzelf was vooral fier op de manier waarop de hele ploeg zonder één en enkele uitzondering de slotetappe die Niko won in handen nam. Heel autoritair en zelfbewust. Daarmee bereikten we de doelstelling die ik dit jaar graag constant ingelost zie: dat er een ploeg is in de breedte die attent en met verantwoordelijkheid koerst. We hebben in die optiek één leuze: allen voor één, één voor allen. Ik wil ook dat we er zoveel mogelijk bij zijn in ontsnappingen. Zo vermijd je van achter de feiten aan te hollen en gaten te moeten dichten. Ik droom van een agressief team dat zo weinig mogelijk ontsnappingen mist om zo in zijn totaliteit een stap hogerop te zetten. De renners hebben er de kwaliteiten voor. Zo kunnen we hopelijk een grote vis binnenhalen,» aldus Kurt.
 
Ook Lance Armstrong gebruikt Zipvit
Waarin komen Niko Eeckhout en Lance Armstrong overeen? Niet alleen hun leeftijd zit in mekaars buurt, maar beiden (en hun ploegmaats) gebruiken dit seizoen ook de sportvoeding en de voedingssupplementen van Zipvit. Zo waren de bedrijfsleiders van Zipvit aanwezig op de ploegvoorstelling en die kondigden aan dat er vanaf heden ook wordt samengewerkt met de King. «Met RadioShack, Garmin en An Post-Sean Kelly bevoorraden we nu drie teams die ons nauw aan het hart liggen,» luidde het bij Zipvit.

Niko Eeckhout wint slotrit in Ster van Bessèges

«Een spurt volgens het boekje»
 
Het An Post-Sean Kelly team reed een schitterende Ster van Bessèges. Niko Eeckhout won na een 2de, 3de en 4de plaats in de eerste etappes uiteindelijk toch zijn rit. Met overschot spurtte hij het snelst in de slotetappe in Bessèges zelf. Pieter Ghyllebert, zaterdag tweede in de vierde etappe, werd derde in het eindklassement. Samuel Dumoulin is de eindwinnaar.

 
Voor Niko Eeckhout was het zijn eerste zege van het seizoen. «En die smaakt enorm zoet. Vanaf dag één had ik de benen om te winnen, maar telkens liep er iets verkeerd wat me achter het net deed vissen. Een paar keer zette ik te laat aan, één maal kwam ik van te ver op kop en werd ik geremonteerd, maar in Besseges zelf was het raak. Eerst en vooral dankzij de ploegmaats die zich allemaal opofferden om een vlucht van zeven met o.a. Thomas Voeckler te neutraliseren. Van dan af wenkte een nieuwe massaspurt waarin ik me dit keer niet ringeloren. Ik bleef in de wielen zitten tot het moment zich aandiende om aan te gaan. Het werd een spurt volgens het boekje op een lange finishlijn rechtdoor,» juichte Eeckhout. Hij mag dan eind dit jaar 40 worden hij spurt en vecht nog gelijk een jonge prof.

Pieter Ghyllebert derde in de eindstand

«Kwaliteiten konden niet weg zijn»

Knappe Ster van Bessèges ook voor Pieter Ghyllebert die derde werd in de eindstand. Zaterdag finishte hij uiteindelijk tweede in de vierde rit. «Nadat Dumoulin die eigenlijk won en ook Geslin werden gedeklasseerd omdat ze niet de reglementaire afstand hadden afgelegd. Daarmee waren de bloemen voor Arnaul Molmy en werd ik tweede. Dat deed me naar plaats vijf schuiven in de tussenstand,» glunderde Ghyllebert die zondag nog twee stekken dichter geraakte. «Waarmee ik hoop definitief gelanceerd te zijn. Ik heb door ziekte en allerhande pech enkele rotseizoenen achter de rug, maar ik bleef in mezelf geloven. Ik kon het niet aanvaarden dat ik destijds een rit won in de Tour Down Under en in de Ronde van Oostenrijk en dat de kwaliteiten die ik toen toonde nu zouden weg zijn. Neen dus. Ik geloof er opnieuw in. Dit seizoen begon alvast niet slecht,» glunderde Pieter.

Kurt Bogaerts prijst zijn renners

De renners waren meer dan in hun nopjes met de prestaties van de ploeg, manager-ploegleider Kurt Bogaerts was dat evenzeer. «Eigenlijk hing een ritzege al vanaf dag één in de lucht, alleen kwam ze er niet, wat voor frustraties zorgde waarmee Niko Eeckhout op de slotdag komaf maakte. Eindelijk was het van dat. Voor het vertrouwen en de ploeggeest is dat enorm. Iedereen weet nu dat werken voor een kopman als Niko rendeert. Ik vond in de slotrit vooral de manier waarop de hele ploeg samen met Cofidis de vlucht van zeven met o.a. Thomas Voeckler kelderde super. Niemand spaarde zich. Daarmee werd op uitzondering van Pieter Ghyllebert weliswaar iedereen opgesoupeerd, maar Niko rondde toch knap af. De ploeg wilde zich tonen en indruk maken in Bessèges. Dat is voor de volle 100 procent gelukt,» aldus de ploegleider.

Opgave van zieke Mark McNally

Griep en verkoudheden teisterden in die mate de Ster van Besseges dat het bij de start van rit vijf forfaits regende. Paniek alom. Ook Mark McNally, zaterdag in de rit over de Col de Baraque nog attent mee in een vroeger vlucht, was 's morgens te ziek om nog te starten. Koorts en buikloop maakten fietsen onmogelijk zodat hij niet meer startte.
 

Pieter Ghyllebert knap derde in vierde rit Ster van Bessèges
Ook Pieter Ghyllebert rijdt met goede benen rond in de Ster van Bessèges. Zo spurtte de zoon van ex-veldrijder Johan zich knap derde in de vierde etappe tussen Ales en Cevennes. Op het einde van een rit over 140 km was Samuel Dumoulin opnieuw het snelst maar die werd gedeklasseerd ten voordele van Arnaud Molmy. Dumoulin zou in de finale niet de reglementaire afstand hebben afgelegd. Voor Pieter had dat tot gevolg dat hij opschoof van plaats vier naar drie en daar was hij heel blij mee. «Vandaag begon ik ideaal aan de laatste 200 meter. Als ik me goed kan plaatsen spurt ik rap. Bovendien was het een zware rit wat evenzeer in mijn voordeel speelde. Toen het peloton in de afdaling even scheurde nam de Cofidisploeg van Dumoulin de controle over de koers in handen wat uiteindelijk voor een nieuwe sprint zorgde. Ik kon me daarin prima plaatsen,» glunderde Pieter die een schitterende zaak doet in het klassement. Hij schuift naar plaats vijf op 16 seconden van de nieuwe leider Molmy.
 
Niko Eeckhout niet in eerste groep
Het is wennen, maar geen Niko Eeckhout in de voorste posten van rit vier. Niko miste op de Col de Baraque net de aansluiting bij de eerste groep zodat het een sprint werd zonder hem. Ook leider Bozic ontbrak in de eerste groep.
 
Kenny Lisabeth botst op wagen van Astana
Nadat Kenny Lisabeth in de derde etappe al zwaar ten val kwam, was het vandaag opnieuw van dat. In de afdaling van de Col de Baraque blokkeerde de volgwagen van Astana onbegrijpelijkerwijze plots de weg. Kenny kon niet meer uitwijken en knalde er vol op. Hij liep daarbij een wonde op aan de kin die dringend diende gehecht. Vandaar een spijtige opgave.
 
Mark McNally mee in vroege vlucht
Wie zich in de vierde rit richting Cevennes ook in de kijker fietste is Mark McNally die deel uitmaakte van een vroege vlucht van twaalf die de eerste koershelft beheerste. Ook Veuchelen en Ausgustyn hadden hun wagonnetje aan deze ontsnapping die al snel vier minuten voorop lag hangen. In de afdaling van de Col de Baraque liep alles opnieuw samen.

Niko Eeckhout derde in tweede etappe Ster van Bessèges

«Ik zat van te ver op kop»
Na een tweede plaats in de woensdagrit, blijft Niko Eeckhout in de Ster van Bessèges zijn snelle benen tonen. Vandaag finishte hij in de tweede etappe tussen Nîmes en Saint-Ambroix derde na Borut Bozic die opnieuw ritwinnaar werd. De Fransman Arnaud Molmy werd tweede. «Ik zat van te vier op kop. Net voor de laatste bocht op 250 meter van de finish was er nog een scherpe afdaling waarin ik slimmer wilde zijn dan de rest. Ik wilde me niet laten insluiten, ik wilde op veilig spelen en de risico's die ik nam zelf bepalen, maar dat bekwam me slecht. Daardoor kwam ik in volle wind te snel op kop te zitten, wat door Bozic werd afgestraft. Maar toegegeven, de Sloveen is echt snel. Ook Molmy geraakte me nog voorbij. Maar niet getreurd. Wat vandaag niet lukte, kan morgen misschien wel,» hoopt Eeckhout wiens kniepijn volledig van de baan is.

Ster van Bessèges: Niko Eeckhout tweede na Bozic

“Ik zat een ietsje te ver”

Niko Eeckhout spurtte zich gisteren in de openingsetappe van de Ster van Bessèges tussen Aigues Mortes en Le Grau du Roi tweede achter Borut Bozic. Eeckhout lanceerde zich vanuit zesde positie, hij geraakte nog tot in het wiel van de Sloveen, maar niet erover. “Jammer, want ik heb erg rap gespurt. Alleen zat ik een ietsje te ver toen de sprint op gang kwam, vandaar de tweede plaats. Maar niet getreurd.  Ikzelf ben al blij dat de kniepijn die me tijdens de G.P. Marseillaise en ook maandag last bezorgde ongeveer weg was. Ik voelde me de voorbije dagen ook een beetje grieperig, maar sinds dinsdag was ook dat beter, vandaar een prima rit vandaag.”

“Erg lastig was die niet,” gaat Eeckhout verder. “Het was de hele dag windstil wat uiteindelijk tot een massaspurt leidde. Daarin ging het er wel erg nerveus aan toe. Het was duwen en trekken van alle kanten. Dat ze bij Vancansoleil maar een kaarsje branden voor Ongarato want die kent de knepen van het vak. Hij zette Bozic perfect af. Ikzelf was ook prima beschermd door mijn eigen ploegmaats, maar in de laatste kilometer liet ik me verrassen. Ik kon er te laat uitkomen. Ik geraakte nog tot in het wiel van Bozic, maar niet meer erover. Ik heb wel erg rap gespurt, wat me hoopvol stemt voor wat komt. Het zal nu een kwestie zijn van niet ziek te worden de komende weken,” aldus Eeckhout.


 

Niko Eeckhout toch in Omloop Het Nieuwsblad
An Post-Sean Kelly neemt dan toch deel aan de Omloop Het Nieuwsblad. Aanvankelijk waren Niko Eeckhout en zijn ploegmaats niet weerhouden voor de Belgische openingskoers. De goede uitslagen van het team in de Ster van Bessèges, de ritzege en de vele ereplaatsen van Niko ginds en de derde plaats in het eindklassement van Pieter Ghyllebert hebben de organisatoren echter van mening doen veranderen. Gisteren kregen Niko en zijn maats alvast het licht op groen om alsnog te starten. Vermits de ploegleiding eerder al een akkoord bereikte met Kuurne-Brussel-Kuurne, maakt o.a. Niko Eeckhout de dubbel. Manager-ploegleider Kurt Bogaerts is supercontent. «En met mij Niko en de rest van het team. Aanvankelijk konden we niets anders doen dat ons neerleggen bij de eerste beslissing van de organisatie, maar het was met pijn in het hart. Nu zijn we dubbel blij en ook dubbelgemotiveerd om er wat van te maken,» aldus Kurt Bogaerts.
 
Selectie Ronde van de Algarve
An Post-Sean Kelly neemt van 17 tot 21 februari deel aan de Ronde van de Algarve in Portugal. Niko Eeckhout en Pieter Ghyllebert zullen er zoals in de Ster van Bessèges de speerpunten van de ploeg zijn. Ze krijgen de assisentie van Kim Borry, Mark Cassidy, Benny De Schrooder, Ronan McLaughlin, David O'Loughlin en Gil Suray. «Presteren zal er minder evident zijn als in Bessèges. Het deelnemersveld is zoveel sterker, maar we gaan het toch proberen,» belooft de ploeg.

Ploegvoorstelling is groot succes
De ploegvoorstelling van An Post-Sean Kelly was een gezellige bedoening en een groot succes. Een 130-tal genodigden uit Vlaanderen en ook Ierland waren present en die aanhoorden de verwachtingen van renners en ploegleiding voor het ondertussen succesvol gestarte nieuwe wielerseizoen. Opvallend veel journalisten uit België en ook Ierland meldden aanwezig. Die hadden natuurlijk veel belangstelling voor Niko Eeckhout en diens ambities voor 2010, maar ook de Ierse jongeren bij het team waren gegeerd wild. Quizvraagje in dit verband: wie gaf het meeste interviews? Dat was... Sean Kelly.
 
Niko Eeckhout droomt van WK in Australië
Groot nieuws uit de hoek van Niko Eeckhout: Rambo zou in september willen deelnemen aan het WK in Australië. «Als ik hoor dat de omloop best te doen is voor een sterke spurter, waarom zou ik dan geen plaatsje in het team mogen ambiëren? Per ronde moeten we twee hellingen over wat mits een goede voorbereiding zeker binnen mijn mogelijkheden ligt. Ik besef dat ik daarvoor in beeld van Carlo Bomans, de coach, moet komen, wat ik wil proberen. Je weet nooit. Op mijn bijna veertigste naar het WK, dat zou wat zijn,» grinnikte Niko.
 
Kurt Bogaerts is enthousiast
Ook heel enthousiast aanwezig op de geslaagde ploegvoorstelling: manager-ploegleider Kurt Bogaerts die zich fier en in de wolken toonde over de prestaties van zijn team tot dusver. «Als ploeg zijn we een vaste waarde geworden in het Europese peloton. Waar An Post-Sean Kelly koerst, toont het team zich en dat wordt geapprecieerd. Ik denk dat we in Bessèges echt veel indruk hebben gemaakt. Ikzelf was vooral fier op de manier waarop de hele ploeg zonder één en enkele uitzondering de slotetappe die Niko won in handen nam. Heel autoritair en zelfbewust. Daarmee bereikten we de doelstelling die ik dit jaar graag constant ingelost zie: dat er een ploeg is in de breedte die attent en met verantwoordelijkheid koerst. We hebben in die optiek één leuze: allen voor één, één voor allen. Ik wil ook dat we er zoveel mogelijk bij zijn in ontsnappingen. Zo vermijd je van achter de feiten aan te hollen en gaten te moeten dichten. Ik droom van een agressief team dat zo weinig mogelijk ontsnappingen mist om zo in zijn totaliteit een stap hogerop te zetten. De renners hebben er de kwaliteiten voor. Zo kunnen we hopelijk een grote vis binnenhalen,» aldus Kurt.
 
Ook Lance Armstrong gebruikt Zipvit
Waarin komen Niko Eeckhout en Lance Armstrong overeen? Niet alleen hun leeftijd zit in mekaars buurt, maar beiden (en hun ploegmaats) gebruiken dit seizoen ook de sportvoeding en de voedingssupplementen van Zipvit. Zo waren de bedrijfsleiders van Zipvit aanwezig op de ploegvoorstelling en die kondigden aan dat er vanaf heden ook wordt samengewerkt met de King. «Met RadioShack, Garmin en An Post-Sean Kelly bevoorraden we nu drie teams die ons nauw aan het hart liggen,» luidde het bij Zipvit.

Niko Eeckhout wint slotrit in Ster van Bessèges

«Een spurt volgens het boekje»
 
Het An Post-Sean Kelly team reed een schitterende Ster van Bessèges. Niko Eeckhout won na een 2de, 3de en 4de plaats in de eerste etappes uiteindelijk toch zijn rit. Met overschot spurtte hij het snelst in de slotetappe in Bessèges zelf. Pieter Ghyllebert, zaterdag tweede in de vierde etappe, werd derde in het eindklassement. Samuel Dumoulin is de eindwinnaar.

 
Voor Niko Eeckhout was het zijn eerste zege van het seizoen. «En die smaakt enorm zoet. Vanaf dag één had ik de benen om te winnen, maar telkens liep er iets verkeerd wat me achter het net deed vissen. Een paar keer zette ik te laat aan, één maal kwam ik van te ver op kop en werd ik geremonteerd, maar in Besseges zelf was het raak. Eerst en vooral dankzij de ploegmaats die zich allemaal opofferden om een vlucht van zeven met o.a. Thomas Voeckler te neutraliseren. Van dan af wenkte een nieuwe massaspurt waarin ik me dit keer niet ringeloren. Ik bleef in de wielen zitten tot het moment zich aandiende om aan te gaan. Het werd een spurt volgens het boekje op een lange finishlijn rechtdoor,» juichte Eeckhout. Hij mag dan eind dit jaar 40 worden hij spurt en vecht nog gelijk een jonge prof.

Pieter Ghyllebert derde in de eindstand

«Kwaliteiten konden niet weg zijn»

Knappe Ster van Bessèges ook voor Pieter Ghyllebert die derde werd in de eindstand. Zaterdag finishte hij uiteindelijk tweede in de vierde rit. «Nadat Dumoulin die eigenlijk won en ook Geslin werden gedeklasseerd omdat ze niet de reglementaire afstand hadden afgelegd. Daarmee waren de bloemen voor Arnaul Molmy en werd ik tweede. Dat deed me naar plaats vijf schuiven in de tussenstand,» glunderde Ghyllebert die zondag nog twee stekken dichter geraakte. «Waarmee ik hoop definitief gelanceerd te zijn. Ik heb door ziekte en allerhande pech enkele rotseizoenen achter de rug, maar ik bleef in mezelf geloven. Ik kon het niet aanvaarden dat ik destijds een rit won in de Tour Down Under en in de Ronde van Oostenrijk en dat de kwaliteiten die ik toen toonde nu zouden weg zijn. Neen dus. Ik geloof er opnieuw in. Dit seizoen begon alvast niet slecht,» glunderde Pieter.

Kurt Bogaerts prijst zijn renners

De renners waren meer dan in hun nopjes met de prestaties van de ploeg, manager-ploegleider Kurt Bogaerts was dat evenzeer. «Eigenlijk hing een ritzege al vanaf dag één in de lucht, alleen kwam ze er niet, wat voor frustraties zorgde waarmee Niko Eeckhout op de slotdag komaf maakte. Eindelijk was het van dat. Voor het vertrouwen en de ploeggeest is dat enorm. Iedereen weet nu dat werken voor een kopman als Niko rendeert. Ik vond in de slotrit vooral de manier waarop de hele ploeg samen met Cofidis de vlucht van zeven met o.a. Thomas Voeckler kelderde super. Niemand spaarde zich. Daarmee werd op uitzondering van Pieter Ghyllebert weliswaar iedereen opgesoupeerd, maar Niko rondde toch knap af. De ploeg wilde zich tonen en indruk maken in Bessèges. Dat is voor de volle 100 procent gelukt,» aldus de ploegleider.

Opgave van zieke Mark McNally

Griep en verkoudheden teisterden in die mate de Ster van Besseges dat het bij de start van rit vijf forfaits regende. Paniek alom. Ook Mark McNally, zaterdag in de rit over de Col de Baraque nog attent mee in een vroeger vlucht, was 's morgens te ziek om nog te starten. Koorts en buikloop maakten fietsen onmogelijk zodat hij niet meer startte.
 

Pieter Ghyllebert knap derde in vierde rit Ster van Bessèges
Ook Pieter Ghyllebert rijdt met goede benen rond in de Ster van Bessèges. Zo spurtte de zoon van ex-veldrijder Johan zich knap derde in de vierde etappe tussen Ales en Cevennes. Op het einde van een rit over 140 km was Samuel Dumoulin opnieuw het snelst maar die werd gedeklasseerd ten voordele van Arnaud Molmy. Dumoulin zou in de finale niet de reglementaire afstand hebben afgelegd. Voor Pieter had dat tot gevolg dat hij opschoof van plaats vier naar drie en daar was hij heel blij mee. «Vandaag begon ik ideaal aan de laatste 200 meter. Als ik me goed kan plaatsen spurt ik rap. Bovendien was het een zware rit wat evenzeer in mijn voordeel speelde. Toen het peloton in de afdaling even scheurde nam de Cofidisploeg van Dumoulin de controle over de koers in handen wat uiteindelijk voor een nieuwe sprint zorgde. Ik kon me daarin prima plaatsen,» glunderde Pieter die een schitterende zaak doet in het klassement. Hij schuift naar plaats vijf op 16 seconden van de nieuwe leider Molmy.
 
Niko Eeckhout niet in eerste groep
Het is wennen, maar geen Niko Eeckhout in de voorste posten van rit vier. Niko miste op de Col de Baraque net de aansluiting bij de eerste groep zodat het een sprint werd zonder hem. Ook leider Bozic ontbrak in de eerste groep.
 
Kenny Lisabeth botst op wagen van Astana
Nadat Kenny Lisabeth in de derde etappe al zwaar ten val kwam, was het vandaag opnieuw van dat. In de afdaling van de Col de Baraque blokkeerde de volgwagen van Astana onbegrijpelijkerwijze plots de weg. Kenny kon niet meer uitwijken en knalde er vol op. Hij liep daarbij een wonde op aan de kin die dringend diende gehecht. Vandaar een spijtige opgave.
 
Mark McNally mee in vroege vlucht
Wie zich in de vierde rit richting Cevennes ook in de kijker fietste is Mark McNally die deel uitmaakte van een vroege vlucht van twaalf die de eerste koershelft beheerste. Ook Veuchelen en Ausgustyn hadden hun wagonnetje aan deze ontsnapping die al snel vier minuten voorop lag hangen. In de afdaling van de Col de Baraque liep alles opnieuw samen.

Niko Eeckhout derde in tweede etappe Ster van Bessèges

«Ik zat van te ver op kop»
Na een tweede plaats in de woensdagrit, blijft Niko Eeckhout in de Ster van Bessèges zijn snelle benen tonen. Vandaag finishte hij in de tweede etappe tussen Nîmes en Saint-Ambroix derde na Borut Bozic die opnieuw ritwinnaar werd. De Fransman Arnaud Molmy werd tweede. «Ik zat van te vier op kop. Net voor de laatste bocht op 250 meter van de finish was er nog een scherpe afdaling waarin ik slimmer wilde zijn dan de rest. Ik wilde me niet laten insluiten, ik wilde op veilig spelen en de risico's die ik nam zelf bepalen, maar dat bekwam me slecht. Daardoor kwam ik in volle wind te snel op kop te zitten, wat door Bozic werd afgestraft. Maar toegegeven, de Sloveen is echt snel. Ook Molmy geraakte me nog voorbij. Maar niet getreurd. Wat vandaag niet lukte, kan morgen misschien wel,» hoopt Eeckhout wiens kniepijn volledig van de baan is.

Ster van Bessèges: Niko Eeckhout tweede na Bozic

“Ik zat een ietsje te ver”

Niko Eeckhout spurtte zich gisteren in de openingsetappe van de Ster van Bessèges tussen Aigues Mortes en Le Grau du Roi tweede achter Borut Bozic. Eeckhout lanceerde zich vanuit zesde positie, hij geraakte nog tot in het wiel van de Sloveen, maar niet erover. “Jammer, want ik heb erg rap gespurt. Alleen zat ik een ietsje te ver toen de sprint op gang kwam, vandaar de tweede plaats. Maar niet getreurd.  Ikzelf ben al blij dat de kniepijn die me tijdens de G.P. Marseillaise en ook maandag last bezorgde ongeveer weg was. Ik voelde me de voorbije dagen ook een beetje grieperig, maar sinds dinsdag was ook dat beter, vandaar een prima rit vandaag.”

“Erg lastig was die niet,” gaat Eeckhout verder. “Het was de hele dag windstil wat uiteindelijk tot een massaspurt leidde. Daarin ging het er wel erg nerveus aan toe. Het was duwen en trekken van alle kanten. Dat ze bij Vancansoleil maar een kaarsje branden voor Ongarato want die kent de knepen van het vak. Hij zette Bozic perfect af. Ikzelf was ook prima beschermd door mijn eigen ploegmaats, maar in de laatste kilometer liet ik me verrassen. Ik kon er te laat uitkomen. Ik geraakte nog tot in het wiel van Bozic, maar niet meer erover. Ik heb wel erg rap gespurt, wat me hoopvol stemt voor wat komt. Het zal nu een kwestie zijn van niet ziek te worden de komende weken,” aldus Eeckhout.


 

De G.P. Marseillaise, de openingskoers in Frankrijk, werd gewonnen door de Fransman Jonathan Hivert die sneller sprintte dan Johnny Hoogerland en Samuel Dumoulin. Elf seconden later won Romain Feillu de spurt voor de 10de plaats voor de An Post-Sean Kelly-ploegmaats Niko Eeckhout (11de) en Kenny Lisabeth (12de). «De hele koers was het achtervolgen op eerst vier, dan drie vluchters, maar die werden uiteindelijk gegrepen. We durfden daarmee denken dat het zou eindigen op een massaspurt maar die werd verprutst door een reeks aanvallen op de slotklim zodat we uiteindelijk sprintten voor de 10de plaats. Feillu was me nog net te vlug af, maar al bij al ben ik tevreden. Vanaf koers één ben ik op niveau. Dit belooft voor de weken die komen,» glunderde Eeckhout. Kenny Lisabeth werd 12de. Samen met hen behoorden ook Connor McConvey (34ste) en Paidi O'Brien (43ste) tot de grote groep van 77 renners achter de vluchters.

Wie stroomt dit keer door?
Vorig jaar maakte Niko Eeckhout het mooie weer uit bij het An Post-Sean Kelly Team, ook de volgende maanden wordt een eersterangsrol verwacht van Rambo. Manager Kurt Bogaerts hoopt echter dat ook een paar jongeren zich zullen manifesteren. "Niko draagt natuurlijk voor een flink deel het gewicht van het team. Ik twijfel er niet aan dat Niko op zijn taak zal berekend zijn. In zijn schaduw durf ik echter ook één en ander verwachten van Ghyllebert, van Suray en Borry. Ook de jonge Ieren McConvey, McLaughlin, O'Loughlin, Cassidy en de Brit McNally krijgen kansen. Ik reken erop dat zij o.a. de drive zullen hebben om via prestaties te doen waar Steven Van Vooren vorig jaar in slaagde: namelijk doorstromen naar een groter team. Dan is ons doel bereikt. We zijn erg fier als onze renners hogerop kunnen,» verwittigt de ploegleider.

Kurt Bogaerts wil attente en agressieve renners
Tijdens de stage drukte manager-ploegleider Kurt Bogaerts zijn equipe op het hart dat hij in de wedstrijden waaraan wordt deelgenomen attente en agressieve renners wil. «Ik wil dat we er in alle ontsnappingen bijzijn. Op die manier vermijden we dat we achter de feiten aanhollen. Ik wil een agressieve ploeg die zo weinig mogelijk ontsnappingen mist en in zijn totaliteit sterker is dan vorig jaar. De renners hebben er de kwaliteiten voor. De jongeren moeten zich bewust zijn dat ze op die manier de kopmannen in een zetel zetten. Op die manier dient er in de achtervolging geen kopwerk te gebeuren. Ze kunnen we hopelijk een grote vis binnenhalen,» motiveert Kurt zijn team.

Matt Brammeier niet in Calpe
Wie er op de tweede stage van het An Post-Sean Kelly Team in Calpe niet bij is, is Matt Brammeier. Terwijl Eeckhout en zijn maats de spieren warm draaien onder de Spaanse zon, maalde de jonge Ier zijn kilometers af op de wielerbaan van Beijing. Daar neemt hij vanaf 22 januari o.a. deel aan de wereldbeker puntenkoers.